Lees verder »
De Poptahof, begin jaren zestig gebouwd. De wijk moest in één klap woonruimte bieden aan duizenden gezinnen. Flats waren de hoop van de toekomst. Dus kwamen er flats, flats, flats en nog eens flats. Er zijn in zo’n korte tijd nog nooit zoveel woningen tegelijk gebouwd. De wijk groeide uit tot de dichtstbevolkte wijk van West-Europa.
Lees verder »
Wij zijn elkaar vast tegengekomen. Het kan haast niet anders. U was er namelijk allemaal. Ergens in de rij bij de open dag van de spoorzone. Een lange rij die zich tussen de bouwafzettingen kronkelde zoals ze dat bij de Droomvlucht in de Efteling nog nooit hebben gezien. Maar wat was het het wachten waard! Tjonge tjonge!
Lees verder »
De gemeente Delft loopt weer eens voorop! Dit maal bij de landelijke beweging ‘Doorbraak in Dienstverlening’. Wij zijn de eerste gemeente waarbij je voor kleine verbouwinkjes aan je huis geen vergunning meer hoeft aan te vragen. Aanstaande maandag is het zover! Ook zijn de BTW tarieven bij verbouwingen fors verlaagd. Kortom niks staat ons in Delft nog in de weg om flink aan het klussen te slaan en de lokale economie een oppepper van jewelste te bezorgen.
Lees verder »
Er was eens een Baas van een Land, die graag wilde zien hoe vlijtig zijn onderdanen wel niet waren. En zo reisde hij naar een klein pittoresk plaatsje in zijn Rijk om de vorderingen te aanschouwen van een nogal ingewikkeld graafproject. Waarom wist de baas van het land toen nog niet, maar de plaatselijke bevolking noemde het: “de spoorzone”.
Een week dat de Voedselbank Delft uit haar voegen groeit en er dusdanige klantenstromen en dito wachtrijen ontstaan die sommigen ouderen onder ons zich alleen nog uit de hongerwinter zullen herinneren. Bedrijven vallen met bosjes om, maar de omzet van de Voedselbank groeit echter dusdanig dat er bij de gemeente aangeklopt moet worden voor grotere vervangende bedrijfsruimte. Die is er door de vele faillissementen zat. De één zijn dood is de ander zijn brood, is in dit geval een mooie metafoor.
Lees verder »
Lees verder »
Het zag er weer top uit in ons Delft, zo op de eerste Koningsdag! In het lekkere zonnetje, kleedjes met kinderen, de bekende troep, eten en drinken en muziek. En omdat de meeste mensen toch eerst thuis voor de buis zaten, was het gezellig druk, maar niet té druk. Dat thuis voor de buis was een misrekening. Op de markt was een Tv-scherm neergezet, waar je heerlijk met een biertje, hoofd in het zonnetje, met zijn allen in de koningssfeer de hele historische gebeurtenis als Delftenaren kon volgen. En zo met het stadhuis op de achtergrond leek het net of het koningspaar het balkon van het stadhuis betrad. De neiging om te wuiven was met moeite te onderdrukken. Althans dan van de kant van het publiek. De Koning werd fijntjes nog even aan een wuifsessie naar onze kant toe herinnerd.
Lees verder »
Het Koningslied. Ik ga het er niet met u over hebben. Is het écht wanstaltig of is het een prachtige commerciële truc? Feit is dat er nog nooit zoveel is gepraat over welk liedje dan ook. Onze kinderen zullen zich, als ze later oud zijn, in ieder geval de ophef over het lied beter herinneren dan de ongetwijfeld rijk vloeiende tranen van onze Koningin Maxima. In alle ophef voegt Delft toch nog stiekem een klein hoofstukje aan het Koningslied toe…
Zou het waar zijn? Een eind aan de ons internationaal op de kaart zettende affaire over de gondels? Een schikking lijkt het antwoord. Onze burgervader was in een jubelstemming en ook “de Snor” lijkt het procederen beu en is bereid wat water bij de wijn te doen. U zag in elke krant een foto van zijn demonstratie daarvan.
Maar goed, aan de voorkant iedereen gelukkig, aan de achterkant gaan nu de advocaten aan de slag met de fijne vraag: wat is een beetje acceptabel schikkingsbedrag?
Lees verder »
Lees verder »
Dan maar een praatje over het weer: “Nou meid, het is toch niet normaal. Vorig jaar zaten we met je verjaardag nog met zijn allen buiten te kanen, weet je nog. Heerlijk was het, zonnetje erbij. Moet je nu zien”. Maakt knikkend gebaar met hoofd richting de schuifpui. “Moet je kijken meid, de hele tuin staat al in de knop. Vriest allemaal naar de mallemoeren”. “Schijnt het weekend weer te gaan sneeuwen! Ken jij het geloven meid? Niet meer voorgekomen sinds Willem van Oranje! Schei uit”.
Wij melden u enige tijd geleden dat Delft erg hoog scoort op de niet al te flatteuze ladder van hufterigste stad van Nederland. Opgemerkt moet worden dat het hier wel gaat om “luchtige“ vergrijpen. Menig studentenvereniging zal de tweede plaats in de categorie openbare dronkenschap misschien zelfs als podiumplaats vieren!
Er is nu echter een nieuw hoofdstuk en heel wat erger.
Lees verder »
Lees verder »
Het was een regenachtige dag. En ik dacht dat ik tussen de buien door best nog even naar de stad kon. Kraag hoog op. De natte klinkers glommen naast de grachten. De eerste druppels vielen neer en ik voelde op één of andere manier dat het weer heel snel en heel hevig zou gaan regenen. Ik versnelde mijn pas. De druppels werden dik en de lucht donker. Ik rende snel het bruggetje over richting Peperstraat, op zoek naar een schuilplaats, glipte op de gladde ondergrond en greep de witte leuning in een wanhoopspoging te blijven staan vast. Het ijzer van de leuning en de glimmende klinkers gleden onder mij weg en ik viel hard op mijn hand. Ik stond zo snel mogelijk weer op, mijzelf inspecterend op letsel en ontdekte dat mijn armband weg was. Mijn zilveren armband, ooit gekregen van mijn moeder. Als herinnering. De afdruk stond nog in mijn vel, gebroken tijdens de val en verdwenen in de gracht. Lang tuurde ik naar beneden over de witte leuning. Ik meende nog een kring in het water te ontdekken…
Lees verder »
Het CDA, bij monde van Ineke van Geenen (fractievoorzitter), maakt zich grote zorgen. Niet om het voortbestaan van het CDA, maar om het feit dat de rijksoverheid heeft aangekondigd dat de grafmonumenten van de zeehelden Piet Hein en Maarten Tromp in de Oude Kerk in de verkoop gaan! Er is namelijk besloten dat rijksmonumenten die niet nodig zijn voor het vervullen van een rijkstaak zullen worden afgestoten. De beide genoemde graven staan op de “zwarte” lijst.
Hebt u het gelezen? Er is onderzoek gedaan (op basis van uitgeschreven boetes) naar steden in Nederland waar mensen het meest hufterig gedrag vertonen. Delft is bij dit onderzoek op de zesde (!) plaats geëindigd. Weet u hoeveel gemeenten er zijn? Ruim vierhonderd!
Wat wordt verstaan onder “hufterig gedrag” in deze belangrijke peiling?: openbare dronkenschap, schelden, het niet opruimen van hondenpoep, wildpassen, bumperkleven, vandalisme, naaktlopen, vuurwerk gedoe, parkeren op invalideplekken, etc. etc.
Zesde van de vierhonderd!
In de subcategorie “openbare dronkenschap” zijn we zelfs de op één na de hufterigste gemeente van Nederland en in de subcategorie ”verkeersagressie” gaan er slechts twee gemeenten ons voor!
Lees verder »
Lees verder »
Na honderden Delftblogjes heeft het college van Delft het eindelijk begrepen! Er moet ingegrepen worden in de verkeersbordenchaos van de stad! We hebben er wat over moeten schrijven, maar het is gelukt! Er is zelf een heus onderzoek gedaan dat uitwijst dat er 15 tot 20 procent minder verkeersborden in de stad nodig zouden zijn. Nou ja, het is in ieder geval een start!

