Deze week was het droevig gesteld met het dierennieuws in Delft. Maandag las ik in het AD het bericht dat alle rupsen in Delft zijn vernietigd. ’Gelukkig’ ging het hier enkel om de eikenprocessierups, maar toch.

Lees verder »

Als ik ooit stop met hardlopen ga ik misschien wel roeien. Tijdens mijn dinsdagochtendloopje zie ik vanaf de Kruithuisbrug het clubhuis van Proteus Erestes liggen. Het is er stil en verlaten. De roeiende studenten zijn op vakantie of hard aan het studeren.

Lees verder »

Het is algemeen bekend dat je toeristen zo’n beetje alles in hun maag kunt splitsen wat je maar wilt, maar in Delft gaan ze binnenkort toch proberen de grenzen van het toelaatbare weer wat te verleggen. Wat is namelijk het geval? Ik lees hier net dat ze van plan zijn om de oude stadsmuur te verkopen aan onwetende Japanse en Amerikaanse bezoekers.

Lees verder »

Wat een smullend nieuws in de krant zeg. De enige, echte, befaamde Bram Ladage gaat een vestiging in Delft openen, tegenover de Hema, waar nu La Place zit. Nu hoor ik de meesten van u al denken: “who the f**k is Bram Ladage en waarom istie zo bijzonder dan?” Nou! Bram Ladage is de beroemdste snackbarhouder van het Rotterdamse waar hij een hele keten zaken heeft.

Lees verder »

Op zondag 2 augustus 2009 wordt er weer een groot, gezellig straatfeest gehouden op de Buitenwatersloot in Delft. Alles vindt plaats rond de doorkomst van het varend corso Westland en er is weer van alles te doen vanaf 10.00 uur ’s ochtends.

Lees verder »

Wwwwrrráááhhhááá… Scheurt er weer zo’n pizzasuicide op z’n brommertje over de verkeerde rijrichting van het Vrouw Juttenland. Zittend op de boot van De Ruif denk ik verstoord, kan hij zichzelf niet eens te pletter rijden? En hij doet een poging. Jumpend over de brug van de Vlamingstraat ziet hij een Landrover aankomen – de brede auto stopt voor zijn veiligheid. Pizzaknul kan dit niet aan en gaat plat op het Vrouwenregt. Met het brommertje half bovenop hem. De Landrovervrouw vraagt hem of het gaat en helpt hem overeind. Nee, niet gewond. Gelukkig. Hij krabbelt na een minuutje op en rijdt verder – snoeihard, en zoals gebruikelijk in de verkeerde rijrichting. Ik ben benieuwd hoe zijn pizza’s er nu uitzien.

Genoeg uithangborden en gevels in Delft, maar af en toe kom je er eentje tegen die de wenkbrauwen doen fronsen. Pipo de Clown en Mammaloe? Wat is hun link met Delft? En zijn er nog mensen die weten wie deze TV-helden werkelijk waren? Op de plaats van dit uithangbord is er ook een speciale parkeerplaats ingericht voor het ezeltje Nonononono

Lees verder »

Op de voorpagina van Delft op Zondag lees ik dat de Mexicaanse griep nu ook in Delft is aangekomen. De timing is perfect. Midden in de komkommertijd heeft Delft op Zondag een mooie primeur. Van de 150 Nederlanders, die officieel de Mexicaanse griep hebben, woont er ééntje in Delft. Volgens de krant hoeven we ons geen zorgen te maken. Het Reinier de Graaf Gasthuis is goed voorbereid en de GGD heeft alles onder controle. Wat mij betreft komt het griepvirus ook precies op het goede moment. Het is lekker warm weer, de zon schijnt en er is volop vers fruit te koop. Het immuunsysteem van de gemiddelde Delftenaar is in topvorm om een aanval van de Mexicaanse ziekteverwekker af te slaan. Mijn lichaam staat te trappelen om antistoffen te maken.

“Zeg Sjaak, weet jij waar dit buizennest voor is? Ziet er echt antiek uit zeg.”
“Nee, geen idee Kees. Ik kom hier net een paar bundels draden tegen die al 30 jaar ten strengste verboden zijn.”
“Hmmm, kijk even op de registratielijst wat dat moet zijn.”

Lees verder »

Ten westen van Tanthof ligt een bult in het Midden-Delfland: het zandlichaam van de A4. Ik weet niet zeker of het wel bij Delft hoort, maar ik ga er graag hardlopen.
Het is een rustig natuurgebied, al 30 jaar lang. IJsbrand Chardon oefent er met zijn vierspannen, motorcrossers ploegen soms stukken gras om met hun terreinbanden.

Lees verder »

Er is een mooi Frans chanson van Jacques Dutronc over het ontwaken van Parijs om 5 uur ‘s morgens. Ik ben eens gaan kijken hoe Delft er ‘s ochtends vroeg uitziet. Om 7 uur wel te verstaan. Op het Oude Delft is het nog heel stil. Ik hoor alleen de gierzwaluwen boven de stad. Een man in een grijs pak stapt in zijn auto. Zijn stropdas heeft hij in zijn hand.

Lees verder »

“Goedemiddag, klopt het dat dit het Poptahof is?”

“Jazeker, Poptahof-Noord welteverstaan en zoals u ziet zijn ze de boel zwaar aan het upgraden met nieuwbouw. Of het er beter van gaat worden valt nog te bezien maar dat even terzijde.”

“Eh ja, ik kom hier niet vandaan eigenlijk.”

Lees verder »

Delft zoekt het hogerop – in de letterlijke zin van het woord. En niet alleen bij instituten als de TU Delft en TNO Space. Er is ook een particulier initiatief van een jongen van 14 bij. Maar waarom eigenlijk die zucht naar boven?

Lees verder »

Ik verbaas me niet zo snel ergens over. Tenminste, dat dacht ik. Maar af en toe kom je iets tegen waardoor je begint te twijfelen aan je medemens. Niet dat ikzelf nou iets wezenlijks bijdraag aan deze maatschappij, maar zodra er gemeenschapsgeld om de hoek komt kijken, mogen er toch wel kritische vragen gesteld worden, dacht ik.

Lees verder »

Agneta vroeg of ik flyers voor Delftblog wilde uitdelen. Prima, zei ik, want ik wist wel wat adresjes om  ze neer te leggen. Ik kreeg een plastic tasje mee met 500 kaartjes en maakte  een rondje langs wat openbare gebouwen. Bij het laatste adres zag ik opeens de tekst op het plastic tasje: Hunkemöller. Oeps! Liep ik al de hele morgen door de binnenstad van Delft als een man die wel eens dameslingerie koopt en dat in de slaapkamer, voor de spiegel aantrekt. Met het restant van de kaartjes in het tasje snelde ik naar huis. Toen ik binnenkwam zei mijn vrouw:  Hunkemöller? Heb je iets moois voor me gekocht Anton?