Nooit saai in ons stadje. Neem afgelopen week. Zo blijkt de ooievaar toch nog graag in Delft te komen. Een suïcidaal jochie van 21 denkt daar heel anders over en is juist spoorloos. Een gevoel die we al te goed kennen. Ondertussen heeft onze burgemeester zich bij het UWV ingeschreven en heeft een sollicitatie lopen bij de Algemene Rekenkamer en tegelijkertijd wil het toeval dat er een andere soort burgemeesterspost juist ingevuld gaat worden.  Spanning ten top allemaal weer……

Het is eindelijk geschied. Ik hoef niet langer bang te zijn, met knikkende knieën door de ruige binnenstad te flaneren en mij onbeschermd te voelen. Eindelijk zal ik met speciale en zelfs nationale erkenning en status aangezien worden en krijg ik spreekwoordelijke bewaking zonder zelf daarom te vragen.

Lees verder »

Sommige Delftenaren lusten wel een borreltje. Het schijnt te helpen tegen slapeloosheid, tegen kiespijn en misschien ook wel tegen een gebroken hart. Je kunt jenever kopen in flessen en die lege flessen kun je weggooien in de glasbak. Maar je kunt ook jenever in kruiken kopen en die mag je niet in de glasbak gooien.

Lees verder »

Voor het station, waar het twee jaar geleden nog Houttuinen heette, staat een kraan. Een enorme kraan. Dat is niet zomaar een kraan. Het is de Geldkraan. En die Geldkraan staat wagenwijd open.

Lees verder »

Bijna ongemerkt vindt er dit jaar in Delft een internationaal filmfestival plaats. Dat initiatief verdient lof en daarom wil ik er hier toch even voor op de tamtam slaan. Er wordt bij DOK gelukkig niet alleen bezuinigd.

Lees verder »

Op de voorpagina van Delft op Zondag lees ik over de Delftse versie van Wikileaks. Ik surf naar de website van OpenNu.nl en lees: ‘versturen via de post is vaak niet zo anoniem als gedacht. Zo moet u rekening houden met bijvoorbeeld vingerafdrukken als de post wordt onderschept, en camerabewaking op het postkantoor.’ Het klinkt als een van mijn enge dromen.

Lees verder »

Behalve een stuk of wat auto’s die in de hens zijn gestoken, het ingooien van ruiten van een verzorgingshuis en het bijna affikken van een basisschool,  zijn we  ons Delfts oud en nieuw “overwegend feestelijk” doorgekomen. Even voor de goede orde, dit waren de ongeorganiseerde branden en dus niet te verwarren met de georganiseerde branden.  Die zijn prima en gezellig en wordt er hooguit een strijker in je capuchon gestopt of in het ergste geval een fles bubbels op je kop geslagen als je iets verkeerd zegt. Verder keigezellig!

Altijd al de kriebels gehad om uw geloof over een nieuwe, frisse en van zwarte kousen voorziene boeg te gooien en voor eens en altijd verlost te zijn van uw zonden? Dat kan natuurlijk. Bij de refo’s kunt u zich te allen tijde aansluiten en zult u met open armen ontvangen worden en eindelijk verzekerd zijn van uw zondagsrust.

Lees verder »