Twee jaar geleden schreef ik nog een sarcastisch stukje over de vrijwiligers van de KNNV, die in de Delftse Hout de padden helpen oversteken. Zoiets als: elke pad die je overzet – die je het leven redt – maakt een reiger moddervet.

Lees verder »

Je kunt onsterfelijk worden met één zin. Herman Gorter werd het met de beginregel van het gedicht Mei: Een nieuwe lente en een nieuw geluid. Hij schreef het in 1889 en sinds het einde van de negentiende eeuw citeren de mensen deze zin zodra de terrassen naar buiten komen en broeken plaats maken voor rokjes. De meteorologische lente is alweer begonnen en binnenkort is de winter ook volgens de kalender echt voorbij. Je ziet het natuurlijk niet alleen op de kalender, ook in de natuur om ons heen zien we alles weer ontluiken.

Lees verder »

Carnaval in Delft. Ik weet niet wat u ervan heeft meegekregen, maar ik liep naar de stad en vanuit één van de verenigingresidenties kwam de bijdrage aan de carnavalsstoet naar buiten gereden. Ik heb er niks tegen als mensen het leuk vinden of lol willen maken, maar mijn advies: ga naar Breda, Tilburg, Venlo of nog verder. Hier werd een meneer met veren op zijn hoofd voortgetrokken door een rood beschilderd karretje, zwaaiend op de klanken van “Rosamunde” naar een haastig voorbij rennende westerling. Ik weet het niet. Het mag, maar het heeft ook iets zieligs.

Lees verder »

Het peleton laat Delft links liggen. Vorig jaar raasde de Ronde van Italië door Pijnacker, maar sloeg linksaf en ging via Rotterdam naar de Italiaanse zon. Een paar maanden later startte de Tour in Rotterdam en ook toen bleef Delft buiten beeld. Jammer want bij het station ligt een steile kuitenbreker, een uitdaging voor klimmers in het peleton.

Lees verder »