Verdacht pakketje bij IKEA
Eindelijk telden we weer mee in de landelijke media. Er was, zo meldden de nieuwslezers op alle zenders, een ‘verdacht pakketje’ gevonden in de Delftse vestiging van de Zweedse groothandel IKEA. Nou wantrouw ik normaal gesproken alle pakketjes die van IKEA afkomstig zijn, maar dit pakketje was schijnbaar toch op een geheel andere wijze verdacht. Dan vraag ik mij af: hoe wordt dit beoordeeld? Welke ongetwijfeld zeer kundige ‘pakkettenkijkers’ buigen zich over de vraag of het pakketje in kwestie als ‘verdacht’ bestempeld dient te worden? Zijn dat mensen van de politie, stoere mannen van de explosievenopruimingsdienst (EOD) of laat men de neus van een hiervoor speciaal getrainde hond erop los? Jammer is dat op verdachte pakketjes meestal niet gewoon een sticker met waarschuwing zit: “Pas op, dit is een verdacht pakketje!” Omdat ik ook de kwaadste niet ben, wil ik hierbij toegeven dat ik ook weleens met het idee heb gespeeld om IKEA met een pakketje op te zadelen. Een pakketje waarin ik zorgvuldig alle inbussleutels, overbodige schroefjes, plastic dopjes en alle niet ter zake doende tekstuele handleidingen (Japans/ Oekraiens?) had gemieterd. Met een tikkend klokje erbij, voor de lol. Want ik daag in een WEL ter zake doende handleiding/beschrijving de eerste werknemer van IKEA die het pakketje vindt en open maakt uit om de inhoud zo snel als menselijk mogelijk op de juiste plekken in het magazijn terug te storten, in de daarvoor bestemde bakjes met als benamingen ‘schroefjes kast Orebro’ of ‘plastic dopjes stoel Hunzekna’. C.S.I. Delft? Nee, gewoon een leuk werknemersuitje in huis. Vooral aantrekkelijk vanwege het competitieve element. Ik zeg doen!
Olof Sint
