Agneta vroeg of ik flyers voor Delftblog wilde uitdelen. Prima, zei ik, want ik wist wel wat adresjes om  ze neer te leggen. Ik kreeg een plastic tasje mee met 500 kaartjes en maakte  een rondje langs wat openbare gebouwen. Bij het laatste adres zag ik opeens de tekst op het plastic tasje: Hunkemöller. Oeps! Liep ik al de hele morgen door de binnenstad van Delft als een man die wel eens dameslingerie koopt en dat in de slaapkamer, voor de spiegel aantrekt. Met het restant van de kaartjes in het tasje snelde ik naar huis. Toen ik binnenkwam zei mijn vrouw:  Hunkemöller? Heb je iets moois voor me gekocht Anton?