Pierre van Hauwe (89) is vandaag begraven, de gedreven regisseur, componist, muziekliefhebber, echtgenoot en vader van een middelgroot gezin. De Maria van Jessekerk was het toneel van zijn laatste optreden. Niet omdat er een katholieke mis zou zijn – hij hield niet zo van het instituut kerk. Maar hij kwam er graag. Bovendien was het gewoon praktisch handig: waar laat je anders de vele honderden die afscheid van hem wilden nemen?

Zoals zijn hele leven van reizen, muziek maken en opleiden was ook zijn afscheid door hemzelf geregisseerd. Vlak voor zijn dood had hij de tekst van de advertentie al klaar, gekozen voor de Maria van Jesse en de muziek uitgezocht die daar moest worden gespeeld. Met soms zelf gecomponeerde muziek, muziek door een van zijn koren uitgevoerd en vanzelfsprekend óók een werk van zijn vriend, de componist Carl Orff. Het Oh Fortuna, gespeeld tijdens één van Pierre’s befaamde uitvoeringen in de aula van de TU, galmde dus indrukwekkend door de kerk.

De pastor verwoordde de ervaringen van velen toen hij vertelde over zijn discussies met Pierre. “Nou ja, discussies… Hij sprak – ik luisterde.” Je kon door de hele kerk een glimlach zien verschijnen.

De bijeenkomst duurde niet lang. Na een klein uur verliet de familie de kerkbanken en keken de anderen naar de zes dragers, die de kist met Pierre wegdroegen. De open kerkdeuren lieten de stralende zon binnenkomen. In de glas-in-lood ramen daarboven schitterden heldere kleuren. Pierre zou het zelf niet beter hebben kunnen regisseren.

Condoleren? Zie www.condoleance.nl, Pierre van Hauwe.