Verdacht pakketje bij IKEA

Eindelijk telden we weer mee in de landelijke media. Er was, zo meldden de nieuwslezers op alle zenders, een ‘verdacht pakketje’ gevonden in de Delftse vestiging van de Zweedse groothandel IKEA. Nou wantrouw ik normaal gesproken alle pakketjes die van IKEA afkomstig zijn, maar dit pakketje was schijnbaar toch op een geheel andere wijze verdacht. Dan vraag ik mij af: hoe wordt dit beoordeeld? Welke ongetwijfeld zeer kundige ‘pakkettenkijkers’ buigen zich over de vraag of het pakketje in kwestie als ‘verdacht’ bestempeld dient te worden? Zijn dat mensen van de politie, stoere mannen van de explosievenopruimingsdienst (EOD) of laat men de neus van een hiervoor speciaal getrainde hond erop los? Jammer is dat op verdachte pakketjes meestal niet gewoon een sticker met waarschuwing zit: “Pas op, dit is een verdacht pakketje!” Omdat ik ook de kwaadste niet ben, wil ik hierbij toegeven dat ik ook weleens met het idee heb gespeeld om IKEA met een pakketje op te zadelen. Een pakketje waarin ik zorgvuldig alle inbussleutels, overbodige schroefjes, plastic dopjes en alle niet ter zake doende tekstuele handleidingen (Japans/ Oekraiens?) had gemieterd. Met een tikkend klokje erbij, voor de lol. Want ik daag in een WEL ter zake doende handleiding/beschrijving de eerste werknemer van IKEA die het pakketje vindt en open maakt uit om de inhoud zo snel als menselijk mogelijk op de juiste plekken in het magazijn terug te storten, in de daarvoor bestemde bakjes met als benamingen ‘schroefjes kast Orebro’ of ‘plastic dopjes stoel Hunzekna’. C.S.I. Delft? Nee, gewoon een leuk werknemersuitje in huis. Vooral aantrekkelijk vanwege het competitieve element. Ik zeg doen!

Olof Sint

Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft het bodemgebruik in Nederland onderzocht. Daaruit werd geconcludeerd dat ons land voor één procent bestaat uit sportterrein.
Wat? Slechts één (1!) procent? Een groot wonder dat dit überhaupt wereldkampioenen heeft opgeleverd in de afgelopen decennia.

Lees verder »

De Delftse burgervader Bas Verkerk (VVD) zorgde kort geleden voor controverse. Weekblad Elsevier onthulde dat Verkerk de afgelopen vier jaar elke maand duizend euro bruto ontving van de gemeente Den Haag, waar hij als wethouder dienst deed voordat hij in Delft burgemeester werd. Wachtgeld bovenop zijn huidige salaris, ter aanvulling.

Lees verder »

Ik denk er al een tijdje over om een boek te gaan schrijven, een bestseller. Een blik op de boeken top tien leert mij dat het loont om een boek te schrijven met een titel op rijm. ‘Gezond slank met Dr. Frank’ vliegt de winkels uit.

Lees verder »

Ik, een geboren politicus? Verre van. Laatst weer een aantal uur naar politiek gekeken. MP JP die tijdens het debat over het Irak-rapport vijfhonderd keer ‘Met de kennis van nu had ik toen misschien anders gereageerd’ herhaalt. Om over de brief aan de kamer waar ze maar liefst twee weken over deden nog maar te zwijgen.

Lees verder »

Een lokale krant schreef laatst een wedstrijd uit. ‘Wie schrijft de leukste limerick over de stad Delft?’ Laat ik eerst eens uit de doeken doen wat een limerick is: Een dichtvorm van 5 regels met een strak metrum. De regels 1, 2 en 5 rijmen alsmede de regels 3 en 4. Een limerick heeft vaak een dubbelzinnige inhoud of is zeer grof.

Lees verder »

Ligt het aan mij of is het ras ‘Jongere Delftenaar’ aan devaluatie onderhevig? Lopend met mijn honden in het Westplantsoen. Meer vuilnis naast als ín de daarvoor bestemde bakken. De schooljeugd van het aanpalende Sint Stanislascollege heeft de preservatie van de enkele stukjes groen die Delft nog rijk is blijkbaar niet al te hoog op de prioriteitenlijst.

Lees verder »

Delft staat ook wel bekend als ‘klein Amsterdam’. Voornamelijk door de grachten en
–hopelijk- de heersende hoge tolerantiegraad. Maar Delft staat ook bekend, eh sorry, profileert zich graag als ‘kennisstad’. Bijna twintig jaar (jubileum in de maak?) probeert de Prinsenstad op het gebied van kennis te wedijveren met onze grote hoofdstedelijke broer.

Lees verder »