Bluesweekend, maar dat is deze keer niet zo aan mij besteed. Ik ben niet in de stemming voor deprimerende muziek. Dan is er altijd nog Velvet op de Voldersgracht, waar ze gewoon de beste nieuwe act van 2010 los rond hebben lopen en hem zover weten te krijgen om een paar nummers van zijn titelloze debuut-album ten gehore te brengen.

Lees verder »

DOK, het Delfts Openbaar Kenniscentrum. Ik kom er niet zo vaak, hoogstens om af en toe een CD’tje of filmpje te huren. Soms worden er lezingen gehouden waar ze me tot nog toe nooit voor hebben weten te interesseren. Maar net in een periode dat ik wel wat positivisme kan gebruiken, valt mijn oog ‘toevallig’ op een lezing over Positief Denken.

Lees verder »

Ik zag het natuurlijk mijlenver aankomen, maar als het dan ineens voor je deur staat komt het toch nog onverwachts. Mijn vrouw is ervandoor. We hebben de ‘feestdagen’ nog samen doorgebracht, maar eigenlijk was het één grote leugen van gezelligheid. Maar dit blog is eigenlijk niet bedoeld voor het luchten van mijn hart.

Lees verder »

‘Heb je de douche wel schoongemaakt?’ Mijn vrouw. Altijd maar zeuren over kleine trivialiteiten. Zuchtend droog ik me af en bekijk het doucheputje. Haren. Die kunnen onmogelijk van mij zijn, al stapte ik onder een schone douche. Waar komen ze toch altijd vandaan? Ik buk me en haal ze weg. ‘Natuurlijk!’ roep ik naar m’n in gedachten aanstaande ex-vrouw.

Lees verder »

Delft is niet alleen interessant op straatniveau, maar ook als je je hoofd schuin omhoog houdt en de moeite neemt om iets hoger te kijken, kom je soms de meest tot de verbeelding sprekende zaken tegen. Uithangborden, gevels, klokken, schilderingen en andere versiersels, bij voorkeur uit een ver verleden waarvan niemand de precieze herkomst nog weet.

Lees verder »

En de verwachtingen waren zo hooggespannen deze donderdagavond. Nog geen half jaar zijn we nu bezig met deze blog en nu al zijn we voorgedragen voor de ‘Oh zo prestigieuze’ A.J. Prins Cultuurprijs. Net zoals 13 anderen waarvan de vier uiteindelijk genomineerden aan het begin van de avond bekend gemaakt zullen worden.

Lees verder »

Herfst. Guur weer, regen en altijd wind tegen. En alsof dat nog niet genoeg is spoelt daar elk jaar ook nog ‘s een griepgolf overheen. Een Mexicaanse deze keer. Dus met een extra poncho en de sombrero ver over de oren getrokken op bed blijven liggen en het proberen uit te zieken met zoveel mogelijk tequila.

Lees verder »

Dan mag je eindelijk een keertje exposeren in een telefooncel, blijkt je voorganger het raam volledig ondergeplakt te hebben met fotohoekjes. Tegen de tijd dat je ze eindelijk allemaal hebt verwijderd ben je alweer een halve maand verder en blijft er nog maar een beperkte expositietijd over. Maar dan heb je ook wat, dat moet gezegd.

Lees verder »

Op de Oude Delft staat, voor café Uit de kunst, een oude telefooncel. Misschien de laatste van Nederland en hij wordt in ieder geval niet meer gebruikt waar ie oorspronkelijk voor bedoeld was. Sinds iedereen een mobieltje heeft of op z’n minst een vaste aansluiting gaat niemand nog speciaal de deur uit om telefonisch contact te leggen.

Lees verder »

De Markt lijkt te zijn veranderd in een woonwagenkamp. Ik zie een viertal wagens en denk eerst nog even dat Hotel de Emauspoort z’n wagens hier heeft neergezet of dat Pipo de Clown en z’n familie nou toch echt gearriveerd zijn. Stoere mannen zijn bezig met het opzetten van twee tenten. Een kleintje en één ter grote van een halve circustent.

Lees verder »

Onlangs gingen er stemmen op in Delft om de Koninklijke Grafkelders voor het publiek te openen. Onzin natuurlijk, want wie zit er nou te wachten op een paar kisten in een bedompte, enge ruimte waar je je kont nauwelijks kunt keren?

Lees verder »

Over het algemeen ben ik bijzonder trots op Delft en neem ik vrienden en bekenden van buiten de stad onbezorgd overal mee naartoe. Maar er is één plek die ik bij een rondleiding liever mijdt. Elke keer zie ik verbaasde blikken en moet ik weer uitleggen dat deze paaltjes onschuldiger zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.

Lees verder »

Ook ik ben even naar het gezelligste festival van Delft geweest. Drie dames uit Zweden, wie blijft daar nou voor thuis? Het begon met een ingewikkeld verhaal waarom ze te laat begonnen met hun optreden. Iets over uren in de auto, vertrekkend vanuit Denemarken en last van de wegwerkzaamheden in Duitsland. Heel goed, geef de Duitsers maar weer de schuld.

Lees verder »

‘Mag ik u wat vragen?’ ‘Natuurlijk,’ zeg ik tegen de vrouw die mij benaderd als ik net de zoveelste foto heb geschoten. ‘Bent u hobby- of professioneel fotograaf?’ Kijk, dat zijn nog ‘s mooie complimenten als mensen denken dat je professioneel bezig bent als je maar wat aan loopt te klungelen met je veel te duur gekochte camera.

Lees verder »

Het DelftBlog PromotieTeam komt naar u toe deze zomer… Waar vroeger Veronica met een heel team van jonge, aantrekkelijke vrouwen het land introk om haar product te promoten, moet DelftBlog het dit weekend vanwege haar beperkte budget doen met twee aardige vrijwilligsters in een Delftsblauwe boerenkiel met oranje cowboyhoed en dito gympies. Ook mooi.

Lees verder »