Onze burgervaarder heeft ons in zijn nieuwjaarstoespraak een hart onder de riem gestoken. Kort samengevat: we zitten in roerig vaarwater, maar we blijven trots op onze stad. Tevens werd er in zijn redevoering een nieuw fenomeen aan ons voorgelegd: de Metropool.

Citaat: “Een belangrijke verandering in de regio is de komst van de Metropoolregio – die loopt van Rotterdam tot Den Haag en Leiden. We staan nu aan de wieg van de Metropoolregio. Delft wordt een grote stad. We kunnen vaststellen dat we feitelijk aan de wieg staan van Metropool Delft – hoewel ik niet uitsluit dat andere bestuurders daar afwijkende gedachten over hebben”. Einde citaat.

Wat is dat toch: een Metropool. Voor mij een onbekend fenomeen.

Lees verder »

De bekendste Delftenaar 2011 is bekend! En bijna natuurlijk is dat onze vaste Sinterklaas geworden. Wat mij betreft prima. Ik vraag mij wel altijd af wie er nou stemt en dan ook nog op wie. Zijn er scharen fans? Het lijkt mij niet. Ik vermoed dat diegene met de grootste vriendenkring, familie, clubleden, fractieleden, collega’s en/of de meeste verschillende e-mailadressen de grootste kans maken. Misschien heb ik het fout, maar toch zou ik graag een lans willen breken voor de “gewone” Delftenaar.

Lees verder »

In een stad waar zoveel wordt gebouwd, verbouwd, opengebroken en aangepast, vallen kleine straatergernissen niet meer op. Niet dat ze verdwenen zijn, maar tussen al dat grote geweld gaan ze nu eenmaal verloren. Het is nu ook geen tijd om onze aandacht daarop te richten, dacht ik.

Lees verder »

Geachte burgemeester,

Ik wil u gaarne attent maken op het volgende:

Ik heb lang in uw stad gewoond. Ik heb altijd gemeend me voor uw prachtige stad in te moeten zetten. Weliswaar bescheiden, maar ik mag toch wel stellen dat ik heb bijgedragen om uw sfeerrijke Delft op de wereldkaart  te zetten. En dat ver voor uw leiderschap. Ik heb mijn best gedaan de Delftse skyline tot aan de verste uithoeken van onze wereldbol op een ansichtkaart te krijgen. En dat is aardig gelukt!

Lees verder »

   Een fijne vakantie gehad? De Nederlandse herfststormen ontvlucht? Ik ook. Ik heb, net als velen onder u, nog snel een reisje naar de zon geboekt en een heerlijk weekje felle zon, blauwe lucht en kraakhelder water in Griekenland gepakt. Griekenland?, hoor ik u zeggen. Dat is toch failliet? Ja, dat is failliet en dat kan je zien ook. Niet zo zeer in het dagelijks leven, maar veel zaken, zoals huizen, wegen en openbare voorzieningen zijn een beetje “shabby” geworden. Ik kan het niet goed uitleggen, maar alles is slecht onderhouden of half kapot. Maar ja, er is geen geld meer en er moet enorm bezuinigd worden. Ondanks dat wel een lekkere vakantie gehad!

Lees verder »

   “Gøedemiddag, spreek ik met Døel-Træffend?”. 

   “Goedemiddag meneer, jazeker”.   

   “De schietvereniging Døel-Træffend?”.  

   “Inderdaad. Schiet- én scherpschuttervereniging”.   

   “Die in de Delftse Høut?”.   

   “Helemaal goed meneer”.   

   “Mag ik u wat vrågen?”.  

   “Maar natuurlijk”.

Lees verder »

Er zijn grofweg twee systemen van rechtspraak: het Romeinse recht en het Natuurrecht. Een belangrijk verschil in deze is: rechtspraak in de geest van de letter en rechtspraak náár de letter. Anders gezegd: staat er op het label: geen honden in de magnetron, dan wordt verondersteld te begrijpen dat hetzelfde geldt voor bijv. een kat. Bij een systeem van Natuurrecht kan een producent echter een behoorlijke schadeclaim aan de broek krijgen als je kat is ontploft in een alleen voor honden gewaarschuwde magnetron.

Lees verder »

Ik ben een fan van Formule-1. Ik kan er niks aan doen. Van kinds af aan gehad. Nou weten liefhebbers onder u dat er maar een beperkt aantal circuits op de wereld geschikt zijn voor deze supersnelle bolides. Een aantal daarvan liggen in het Midden Oosten. Daar is het nu wat onrustig. Er wordt dus gekeken naar alternatieven. In navolging van het meest spectaculaire stratencircuit, dat van Monaco, werpen daarom ook andere wereldsteden zich op om het Formule-1 circus naar zich toe te trekken.  Zo is bijvoorbeeld New York één van de gegadigden. Nou zat ik te denken …

Lees verder »

U hebt het vast allemaal gevolgd, het verplaatsen van de Bagijnetoren voor de aanleg van de spoortunnel. Zo opgepakt, 20 meter verplaatst en straks zo weer terug gezet op zijn oude plek. Molen de Roos moet vervolgens een metertje omhoog. Hup, tillen we even op en klaar! Ik vind het bijzonder fascinerend. Het was nog wel een beetje een gedoe, maar over een paar jaar zijn de verplaatsingstechnieken ongetwijfeld véél verder ontwikkeld.

Lees verder »

Carnaval in Delft. Ik weet niet wat u ervan heeft meegekregen, maar ik liep naar de stad en vanuit één van de verenigingresidenties kwam de bijdrage aan de carnavalsstoet naar buiten gereden. Ik heb er niks tegen als mensen het leuk vinden of lol willen maken, maar mijn advies: ga naar Breda, Tilburg, Venlo of nog verder. Hier werd een meneer met veren op zijn hoofd voortgetrokken door een rood beschilderd karretje, zwaaiend op de klanken van “Rosamunde” naar een haastig voorbij rennende westerling. Ik weet het niet. Het mag, maar het heeft ook iets zieligs.

Lees verder »

Eind oktober vorig jaar is Harry Mulisch overleden. Daarmee is ons het laatste Nederlandse schrijversicoon ontvallen. Harry was geen onbesproken man, velen waren voor en velen waren tegen. Maar schrijven kon hij. Velen werden door zijn schrijverij tot hogere gedachten aangezet en velen begrepen er niets van. Ik ben een fan. Een groot fan. Harry was altijd verder dan wij. Dacht Nederland nog A, dan was hij al bij Z. Waren wij net blij met ‘Ik, Jan Cremer’ had hij al ‘De ontdekking van de Hemel’ geschreven. Altijd even verder. Ik zal een voorbeeld geven.

Lees verder »

Vijftienduizend fietsers moeten zich vanaf morgen dagelijks ergens anders langs, onderdoor of overheen wurmen. De Abtswoudse tunnel, jarenlang het fietserswalhalla, is dan voor de duur van twee jaar afgesloten. En met een beetje normale bouwvertraging wel drie jaar. Twee alternatieve stromen: de Kruithuisweg of de Irenetunnel.

Lees verder »

De Sint is weer in het land. Compleet met pakjesboot arriveerde hij via de Delftse grachten op de Beestenmarkt. Het is de tijd van gulzige kinderhartjes, leeglopende speelgoedwinkels en misselijkheid van te veel en te snel opgegeten chocoladeletters. Kent u het nog? Dat opgewonden kindergevoel, al dagen, weken, van tevoren  over het bezoek van de kindervriend? Met hoogtepunt het binnendragen van moeders wasmand vol cadeaus? Ik wel. Ook herinner ik me dat ik “liever” was in die periode, evenzo mijn ouders, die allerlei lieve cadeautjes en gedichtjes strooiden. Ook kwam de familie weer eens gezellig bij elkaar en natuurlijk hielp je de buren met het kloppen op de deur op het “moment suprème”.

Lees verder »

Ik schreef u een tijd geleden over mijn opwinding over de nieuwe rotonde bij de Hoven. En dat ik niet kon wachten totdat ik mijn rondjes daar kon draaien. Weet u het nog? De mallemolen is af. Ik had er veel van verwacht. Maar dit! Dit had ik in mijn stoutste dromen niet durven dromen. Natuurlijk had ik moeten weten dat ouderwetse draaimolens niet meer bestaan. Dat alles tegenwoordig spannend, vol excitement en ‘on the edge’ moet zijn. Maar dit!

Lees verder »