“Gøedemiddag, spreek ik met Døel-Træffend?”.
“Goedemiddag meneer, jazeker”.
“De schietvereniging Døel-Træffend?”.
“Inderdaad. Schiet- én scherpschuttervereniging”.
“Die in de Delftse Høut?”.
“Helemaal goed meneer”.
“Mag ik u wat vrågen?”.
“Maar natuurlijk”.
Lees verder »
Er zijn grofweg twee systemen van rechtspraak: het Romeinse recht en het Natuurrecht. Een belangrijk verschil in deze is: rechtspraak in de geest van de letter en rechtspraak náár de letter. Anders gezegd: staat er op het label: geen honden in de magnetron, dan wordt verondersteld te begrijpen dat hetzelfde geldt voor bijv. een kat. Bij een systeem van Natuurrecht kan een producent echter een behoorlijke schadeclaim aan de broek krijgen als je kat is ontploft in een alleen voor honden gewaarschuwde magnetron.
Lees verder »
Ik ben een fan van Formule-1. Ik kan er niks aan doen. Van kinds af aan gehad. Nou weten liefhebbers onder u dat er maar een beperkt aantal circuits op de wereld geschikt zijn voor deze supersnelle bolides. Een aantal daarvan liggen in het Midden Oosten. Daar is het nu wat onrustig. Er wordt dus gekeken naar alternatieven. In navolging van het meest spectaculaire stratencircuit, dat van Monaco, werpen daarom ook andere wereldsteden zich op om het Formule-1 circus naar zich toe te trekken. Zo is bijvoorbeeld New York één van de gegadigden. Nou zat ik te denken …
Lees verder »
U hebt het vast allemaal gevolgd, het verplaatsen van de Bagijnetoren voor de aanleg van de spoortunnel. Zo opgepakt, 20 meter verplaatst en straks zo weer terug gezet op zijn oude plek. Molen de Roos moet vervolgens een metertje omhoog. Hup, tillen we even op en klaar! Ik vind het bijzonder fascinerend. Het was nog wel een beetje een gedoe, maar over een paar jaar zijn de verplaatsingstechnieken ongetwijfeld véél verder ontwikkeld.
Lees verder »
Carnaval in Delft. Ik weet niet wat u ervan heeft meegekregen, maar ik liep naar de stad en vanuit één van de verenigingresidenties kwam de bijdrage aan de carnavalsstoet naar buiten gereden. Ik heb er niks tegen als mensen het leuk vinden of lol willen maken, maar mijn advies: ga naar Breda, Tilburg, Venlo of nog verder. Hier werd een meneer met veren op zijn hoofd voortgetrokken door een rood beschilderd karretje, zwaaiend op de klanken van “Rosamunde” naar een haastig voorbij rennende westerling. Ik weet het niet. Het mag, maar het heeft ook iets zieligs.
Lees verder »
Eind oktober vorig jaar is Harry Mulisch overleden. Daarmee is ons het laatste Nederlandse schrijversicoon ontvallen. Harry was geen onbesproken man, velen waren voor en velen waren tegen. Maar schrijven kon hij. Velen werden door zijn schrijverij tot hogere gedachten aangezet en velen begrepen er niets van. Ik ben een fan. Een groot fan. Harry was altijd verder dan wij. Dacht Nederland nog A, dan was hij al bij Z. Waren wij net blij met ‘Ik, Jan Cremer’ had hij al ‘De ontdekking van de Hemel’ geschreven. Altijd even verder. Ik zal een voorbeeld geven.
Vijftienduizend fietsers moeten zich vanaf morgen dagelijks ergens anders langs, onderdoor of overheen wurmen. De Abtswoudse tunnel, jarenlang het fietserswalhalla, is dan voor de duur van twee jaar afgesloten. En met een beetje normale bouwvertraging wel drie jaar. Twee alternatieve stromen: de Kruithuisweg of de Irenetunnel.
Lees verder »
De Sint is weer in het land. Compleet met pakjesboot arriveerde hij via de Delftse grachten op de Beestenmarkt. Het is de tijd van gulzige kinderhartjes, leeglopende speelgoedwinkels en misselijkheid van te veel en te snel opgegeten chocoladeletters. Kent u het nog? Dat opgewonden kindergevoel, al dagen, weken, van tevoren over het bezoek van de kindervriend? Met hoogtepunt het binnendragen van moeders wasmand vol cadeaus? Ik wel. Ook herinner ik me dat ik “liever” was in die periode, evenzo mijn ouders, die allerlei lieve cadeautjes en gedichtjes strooiden. Ook kwam de familie weer eens gezellig bij elkaar en natuurlijk hielp je de buren met het kloppen op de deur op het “moment suprème”.
Lees verder »
Ik schreef u een tijd geleden over mijn opwinding over de nieuwe rotonde bij de Hoven. En dat ik niet kon wachten totdat ik mijn rondjes daar kon draaien. Weet u het nog? De mallemolen is af. Ik had er veel van verwacht. Maar dit! Dit had ik in mijn stoutste dromen niet durven dromen. Natuurlijk had ik moeten weten dat ouderwetse draaimolens niet meer bestaan. Dat alles tegenwoordig spannend, vol excitement en ‘on the edge’ moet zijn. Maar dit!
Lees verder »
Delft werd onlangs opgeschrikt door “een verdacht pakketje”. Bomopruimingsdiensten werden ingeschakeld, hele straten ontruimd en trambanen afgesloten. Gelukkig liep het allemaal goed af, maar het blijft wel een eng idee. Vooral omdat niemand weet wat een “verdacht pakketje“ nou precies is. Hierbij een handleiding:
Lees verder »
Haast? In Delft? In de zomer? Kan je vergeten. Je staat onherroepelijk bij de doorgang van noord naar zuid uren te wachten voor idyllische bruggetjes, totdat witte vierkantige vaartuigen langzaam, tergend langzaam, hun toeristisch tochtje door de Delftse wateren kunnen voortzetten. Aan het stuur een dikbuikige meneer met ontbloot bovenlijf en kapiteinspet en voorop een eveneens dikbuikige mevrouw in badpak op een Hartman tuinstoel. Kent u het? Vindt u het ook zo irritant? Maar wat gebeurt er nou eigenlijk?
Lees verder »
Stel: Ik ben als toerist in Delft. Voor het eerst. En…op de scooter. Lekker terrasje gepikt in het centrum, alles bekeken, helemaal tof. Mijn toeristische route door Zuid-Holland gaat vanaf Den Haag via Delft naar de volgende stop: de noeste stad Rotterdam. Ik sta op van de lounge bank bij Moodz, stap op mijn scooter en rij langs de Veste. Daar kom ik een soort bewegwijzering tegen (NB. ik moet dus naar Rotterdam): “Hambrug” rechts, “Overige richtingen” links. Speciaal voor scooters, dus tja…
Lees verder »
U hebt natuurlijk ook volop genoten van de huldiging van onze oranje jongens in de Amsterdamse grachten. De kater van het tweede worden werd zo toch grotendeels weggespoeld. We zijn natuurlijk een gek land, om het zilver zo groots te vieren, maar ook een ontzettend leuk land, om het zilver zo groots te vieren.
Lees verder »
Wie heeft er nou niet zijn eerste pasjes gedaan bij Wesseling? Quick, quick, slow, quick, quick, slow of een weense, één, twee, drie, één, twee, drie. Als je het dan al niet zelf hebt gedaan dan toch wel zeker vrienden, de buren of klasgenoten. En met zeer grote waarschijnlijkheid hebben je ouders elkaar leren kennen tijdens één van de enerverende danscursussen bij dit Delftse fenomeen.
Lees verder »
Het is al enige maanden geleden, maar ik wil het u niet onthouden. Het buurtsupertje bij mij om de hoek is weer eens voor de zoveelste keer overvallen. Maar dit keer serieus. Met een vuurwapen. Nou wordt dit supertje gerund door een allervriendelijkst echtpaar, die de schoonmaak, het vakken vullen, het worst snijden, het groente sorteren en het beschilderen van de reclameborden allemaal zelf doen. Zo zat de baas van dit supertje dus ook zelf achter de kassa toen een heethoofdig jongetje met een pistool voor zijn neus zwaaide en de dagopbrengst eiste.
