In de Delftse Post lees ik een artikel over fietsende Rotarians. De kop van het artikel wekt mijn interesse: ‘Kruistocht in wielrenbroek’. Leuk zo’n verbouwde titel, gebaseerd op het kinderboek van Thea Beckman. In het artikel wordt verteld dat er van Rome naar Mekka wordt gefietst. Het doel: een gebaar tussen Christenen en Moslims. Maar, klopt die kop wel?

De gedachte erachter is inderdaad prachtig. Fietsen voor het goede doel. Een soort ‘Ride for the Roses’, maar dan voor interreligieus respect. Een tegengeluid voor Wilders. Het fietsritje had ook naar de Haagse schilderswijk kunnen gaan, maar er werd gekozen voor Mekka. Nee, dat is flauw. Het mag niet lijken dat ik niet achter dit initiatief sta, want dat sta ik wel. De verruwing in de samenleving is mij een doorn in het oog. Opkomende politieke bewegingen die nu al op 2 miljoen stemmen kunnen rekenen, stemmen mij somber. Om die redenen steun ik elk initiatief dat er op geënt is culturen dichter bij elkaar te brengen.

Terug naar het artikel. ‘We zijn op pauselijke audiëntie geweest in Rome en kregen een brief mee van een belangrijke kardinaal voor de emir van Mekka’. Wow! Daar wil ik meer over weten. Maar over de brief wordt niets meer gezegd. De reis wordt wel uitgebreid beschreven. Die is fantastisch! Zo ging de reis onder andere langs de vierduizend jaar oude ruïnestad Ebla, de prachtige Omajjaden-moskee in Damascus, de beroemde kruisvaardersburcht Krak des Chevaliers, de verborgen stad Petra en de prachtige rotsformaties van Wadi Rum. Maar ik heb één vraag: wat staat er in die brief? En passant wordt de 1001-nacht ontmoeting met de emir beschreven. Schalen met geroosterde lammetjes illustreren het enorme banket.

De fietsgroep houdt zich bezig met de vraag: ‘Wat wordt ons volgende fietsavontuur? Zou het niet geweldig zijn als we helemaal langs de Middellandse Zee konden fietsen, door Egypte, Libië, Tunesië, Algerije en Marokko?’ En ik heb een heel andere vraag: ‘Wat stond er in die brief?’ De verslaggever heeft een verkeerde kop gebruikt. Hij of zij heeft Thea Beckman verward met Jan Terlouw. ‘Briefgeheim’ had de lading meer gedekt.