Afgelopen zaterdag was het Nationale Burendag. Twee van mijn buurvrouwen vroegen subsidie aan en nodigden de hele straat uit voor een barbecue. Met ongeveer 60 deelnemers werd het eerste Justus-feest een groot succes. De doortastende dames van nummer 16 en 20 hadden aan alles gedacht. Bloembollen en viooltjes om de straatperkjes op te vrolijken. Slingers en ballonnen, hapjes en heel veel drankjes. We maakten kennis met de mensen die aan de andere kant van de poort wonen. Gezichten werden aan huisnummers gekoppeld en kregen eindelijk een naam. De buurmannen dronken bier en verzamelden zich rond de barbecue. De buurvrouwen dronken rode of witte wijn of bleken vegetariër te zijn.
Ongemerkt zijn er vele jaren verstreken en nu opeens hoorde ik bij de oudere bewoners van de straat. Het kostte enige moeite om de jonge buurvrouwen je en jij te laten zeggen. Langzaam werd het donkerder en frisser, maar ook steeds gezelliger rond de vuurkorf. Aan het eind van de avond, vroeg in de nacht, werd de straat eendrachtig opgeruimd.
Dat er veel vlees en vis overbleef, is geen ramp. Zaterdag is het 3 oktober en dan vieren de honden en katten uit de straat hun eigen feestje. En volgend jaar is er in september vast weer een straatfeest.
