Op zondagmiddag zag ik al twee achten van LAGA onder de Hambrug en Sebastiaansbrug doorschieten. Een van de coaches langs de kant vertelde dat het een mooie training voor de mannen is. Met de riemen houden ze het water in beweging. En bewegend water bevriest nu eenmaal moeilijker.
Ik vind het een prachtig initiatief en wens de roeiers veel succes.

Citaat: “Een belangrijke verandering in de regio is de komst van de Metropoolregio – die loopt van Rotterdam tot Den Haag en Leiden. We staan nu aan de wieg van de Metropoolregio. Delft wordt een grote stad. We kunnen vaststellen dat we feitelijk aan de wieg staan van Metropool Delft – hoewel ik niet uitsluit dat andere bestuurders daar afwijkende gedachten over hebben”. Einde citaat.

Wat is dat toch: een Metropool. Voor mij een onbekend fenomeen.

Ik google eens op Wikipedia: “Een Metropool bestaat uit een zeer grote stad met de bijgelegen stedelijke gebieden, waaronder voorsteden en het perifere ommeland daaromheen dat niet per se stedelijk is, maar waarvan de inwoners aan de stad zijn verbonden door werk of winkelgelegenheden. Een metropool vormt vaak het middelpunt van een regio op politiek, wetenschappelijk, cultureel en sociaal niveau. Bekende voorbeelden van metropolen zijn Londen, Parijs, Tokio en New York”.

Dat geeft wat stof tot nadenken. In het beschreven gebied mogen Rotterdam en Den Haag als grote stad beschreven worden, toch wordt ons voorgesteld dat we aan de wieg staan van Metropool Delft. Zou dat dan niet eigenlijk betekenen: Delft met het omliggende gebied Midden Delfland, Pijnacker en voor mijn part Rijswijk? Maar da’s toch geen Metropool! Of is het de bedoeling dat Delft een soort forensengebied voor de Rotterdammers en Hagenezen wordt? Dat dacht ik toch niet!

Ook zijn wij toch niet per se verbonden door werk of winkelgelegenheden aan Den Haag of Rotterdam? Die hebben wij toch zelf? Daar zijn wij toch juist trots op? De trots die we toch moesten vasthouden in het nieuwe jaar?

Ik vind het maar een tricky ontwikkeling hoor, die Metropoolregio.

Overigens is het woord Metropool afgeleid van het Griekse woord Metropolis en dat betekent: “Moederstad”. Ook dat geeft te denken. Voelt u Den Haag als uw moeder? Nee toch!

De laatste zin uit ons burgervadercitaat: “hoewel ik niet uitsluit dat andere bestuurders daar afwijkende gedachten over hebben”, is eveneens bedenkelijk. Zijn er bestuurders die Delft lekker Delft willen laten, of wordt er bedoeld dat er bestuurders zijn die de Metropool Delft niet zien zitten en ons liever laten opgaan in onze buurgemeenten?

Misschien moeten we de aanval inzetten. Daar zijn we toch trots genoeg voor? U wist vast dat de overtreffende trap van een Metropool een Megalopool is. Is dat niet iets voor Delft om eens nader uit te werken? We overstijgen Den Haag en Rotterdam, deze steden worden de buiten- en forensengebieden van de centrumgemeente Delft en presenteren een concept dat zijn vleugels uitslaat van Amsterdam tot voorbij Antwerpen…

Megalopool Delft, klinkt goed toch? Idee?

We hebben er al veel over geschreven, dus ik zal niet in herhaling vallen, maar de “gewone man in de straat” heeft het afgelopen jaar zoveel last gehad van de opgebroken stad en dat toch allemaal maar aanvaard, ondergaan en doorleefd dat ik vind dat deze gewone Delftenaren, de burgers van de stad, de pluim “bekendste Delftenaar 2011” hebben verdiend! Wat u?

Nou kan je zo’n prijs natuurlijk niet aan iedereen uitdelen. Iemand moet hem in ontvangst nemen. Namens ons allen.

Ik heb het telefoonboek gepakt en ben met mijn vinger over de bladzijden gegleden. Ogen dicht. Ben wat doorgebladerd en blijven steken. Deze. Deze moest het zijn. Ik heb mijn ogen opengedaan en zag: H.A.M. v.d. Berg aan het Berghuyspad. Van harte gefeliciteerd!!!

In de hoop dat u dit leest, verblijf ik,

De kogel is door de kerk. Het nieuwe stadskantoor krijgt een verdieping minder. Geen vijf, maar vier etages. Bezuinigingen, recessies en begrotingsperikelen liggen hieraan ten grondslag. Ik weet het niet hoor. Is het wel verstandig? Waarom zijn andere steden nooit tot dit soort maatregelen overgegaan? Stel je eens voor als deze Delftse trend zich wereldwijd zou uitstrekken. Hoe zou het er dan uit gezien hebben?

Wat als Eifel bij zijn begroting zou hebben gedacht: dat bovenste stuk van de toren, dat skippen we. Zou het overgebleven soort stalen bedframe ook z’n publiekstrekker zijn geweest? Of als bij de bouw van de Euromast het restaurant zou zijn gesneuveld, wie zou er dan nog geïnteresseerd zijn in de eenzame grijze betonnen paal? Of als bij de bouw van de Dom van Aken, de majestueuze torens teruggebracht zouden zijn tot kneuterig dorpskerkjes niveau? En wat als door drachmengebrek de pilaren van de Akropolis zodanig zouden zijn verlaagd, dat je er niet meer onderdoor kon lopen? Zou de ontstane plompe tafel dan ook als werelderfgoed gelden? Piramides zonder puntje zouden geen piramides heten. Evenzeer zou de toeristenhit in Pisa wellicht niet zo uit het lood staan, als destijds de bouwers de bovenste etages maar hadden laten zitten. De peperdure Twin Towers zouden door toepassing van de Delftse kaasschaafmethode zo laag zijn uitgekomen dat de vliegtuigen daar jaren later niet in, maar overheen waren gevlogen.

Hoe zou Delft er uit hebben gezien als deze beleidsvisie eerder was gebezigd? De kogel zou dan letterlijk door de kerk zijn geweest. We zouden het Blauwe deel de Nieuwe Kerk moeten missen, waardoor er een soort Poolse Vlag ontstaat. De Maria van Jesse kerk zou de evenknie van de Dom van Aken zijn geworden. De Oude Jan zou recht gestaan hebben en zo naar Pisa hebben gekund. En Vermeertorens zouden portiekwoningen zijn geweest. Nooit zouden we hebben kunnen pronken met het “oude steen”, en het “gezicht op Delft” zou niet hebben bestaan.

Laat het een éénmalige actie blijven.

Zodra het kon heb ik via de website van de gemeente Delft een nieuwe vergunning aangevraagd: toch even 5 euro bespaard.
Inmiddels is mijn oude bezoekerskaart ongeldig geworden en zit ik met smart te wachten op de nieuwe. Het is al 7 oktober en ik snak naar vrouwelijk bezoek. Maar als ze niet voor de deur kunnen parkeren, komen mijn vriendinnen niet.
Ik wilde al online mijn beklag gaan doen, maar de online parkeerdialoog is gesloten. Zal ik maandag dan maar in het Stadskantoor gaan klagen bij het kastje en de muur?

Ik wil u gaarne attent maken op het volgende:

Ik heb lang in uw stad gewoond. Ik heb altijd gemeend me voor uw prachtige stad in te moeten zetten. Weliswaar bescheiden, maar ik mag toch wel stellen dat ik heb bijgedragen om uw sfeerrijke Delft op de wereldkaart  te zetten. En dat ver voor uw leiderschap. Ik heb mijn best gedaan de Delftse skyline tot aan de verste uithoeken van onze wereldbol op een ansichtkaart te krijgen. En dat is aardig gelukt!

Het Plein Delftzicht is één van de drukst bezochte toeristische plekjes van uw mooie werkgebied. Ik heb mensen vanuit de hele wereld naar dit pleintje zien komen, om mijn beeld te verifiëren met de werkelijkheid. En altijd enthousiaste reacties gehad! U kunt zich voorstellen hoe trots ik ben. Een zelfde trots die u moet hebben, als u zo tussen uw onderdanen langs de grachten loopt. We zouden zielsverwanten kunnen zijn.

Zoals een schurk vaak teruggaat zijn plaats van delict, loop ik vaak langs de Hooikade en neem plaats op één van de bankjes die speciaal door u zijn neergezet voor het ultieme zicht op uw stad. Voor mij een déjà vu.

Lang was dit beeld verstoord door doeken, kranen, hekwerk en bulldozers. Het zo moeilijk te portretteren toegangsbruggetje met de dubbele bogen was lange tijd gehuld in mysterie. U begrijpt met welke spanning ik heb uitgekeken naar de onthulling van uw inspanningen.

Welk een schrik mocht ik ondervinden toen de eerste zonnestralen op het nieuwe metselwerk vielen. Mijn werk, al eeuwenlang toonaangevend, volslagen tenietgedaan. Nooit zullen oude beelden wederkeren na deze teloorgang in 21^e eeuwse fantasieloosheid.

De trots, die ons zo verbind, ben ik verloren. Verslagen heb ik langs de Schie gekuierd. Nu niet naar uw stad toe, zoals zo vaak vroeger, maar van uw stad af.

In de hoop dat u wilt overwegen uw en mijn werk te herstellen, verblijf ik,

Hoogachtend,

J. Vermeer

   “Goedemiddag meneer, jazeker”.   

   “De schietvereniging Døel-Træffend?”.  

   “Inderdaad. Schiet- én scherpschuttervereniging”.   

   “Die in de Delftse Høut?”.   

   “Helemaal goed meneer”.   

   “Mag ik u wat vrågen?”.  

   “Maar natuurlijk”.

    “Ik wil schieten, rååk schieten, een vergønning en een wåpen. Kan dat?”. 

   “Dat moet geen probleem zijn meneer, dat is de basis voor ons scherpschutters”.

   “De båsis? Ben ik iets vergeten, is er nøg meer?”.

   “Nou meneer, we hebben als Doel-Treffend nog een heel leuk pakket aan activiteiten voor ons korps trouwe leden. Lezingen over bijvoorbeeld het succes van de Kalashnikov, kruisvaardertochten, googeltips ‘how to make a bomb’, etc. Te veel om op te noemen”.
   “We hebben ook leuke thema-avonden. Het Wilde Westen bijvoorbeeld, waarbij je vrienden kan meenemen die als indiaan worden verkleed en uitgezet rondom ons clubgebouw in de Delftse Hout. Je mag dan net zo lang schieten tot je ze allemaal te pakken hebt! Of het 18^e eeuwse duel-onderdeel. Elke zondag voor de Nieuwe Kerk. Met de rug naar elkaar, allebei 10 passen, omdraaien en neerknallen! Reuze leuk! En nooit een misverstand, diegene die overblijft is de winnaar!”.

   “Hebben jullie ook wørkshøps? Zoåls: ‘hoe maak je een døm-døm køgel’?”.

   “Jazeker, we hebben diverse gezellige workshops, waar u en eventueel uw partner zich voor in kunnen schrijven. Eigen munitie maken is er daar natuurlijk één van, zoals ook ‘hoe zaag ik de loop van mijn geweer’, ‘waar haal je grote hoeveelheden springstoffen vandaan’ of ‘de effectiviteit van de inslag op het menselijk lichaam’. De workshops zijn sterk praktijk gericht, lekker zelf doen en worden meestal omkleed met een inleiding door een bekende Nederlander. Zo hadden we laatst de nabestaande van Paul Wilking, beter bekend als “Pistolen Paultje” met zulke leuke spannende neermaai verhalen, geweldig! En dan sluiten we vaak af met een BBQ met zelf geschoten wild, en dan drinken we wat en dan knallen we wat, reuze gezellig!”.

   “Ik wil alleen de båsisbenødigdheden, de wørkshøp døm-døm en die van de springstøf. Ik hoef de rest van die bøll-shit niet”.

   “Helemaal goed meneer. Maandag kunt u komen voor de proefles en het ondertekenen van de vergunning. Dinsdagavond is onze vaste dum-dum avond en de springstof wordt traditioneel op de ‘donder’dag weer aangeleverd. Aan het eind van de week bent u zo goed als klaar! Via onze internetsite kunt u zelf een keuze maken uit diverse handvuurwapens of automatische wapens. Fantastisch toch?”.

   “Zæker”.

Nou zat ik zo te denken: stel je nou voor, als het zo makkelijk is om gebouwen te verplaatsen, dan ontstaan er toch ontzettend veel mogelijkheden om ons mooie Delft nog verder te verfraaien. Want laten we eerlijk wezen. De binnenstad is tof, maar daar omheen zijn toch nog wel wat wijken, gebouwen en buurten te ontdekken die nou niet direct tot de mooiste van Nederland behoren.

Als we nou bijvoorbeeld zo’n heel gebeuren als Tanthof met deze Bagijnetoren-techniek verschuiven naar Schiedam en dan in ruil een stukje Schiedamse pakhuizen binnenstad tegen de grachtengordel van Delft plakken! Of wat mooie vijftigerjaren wijken uit Leiden ruilen voor de flatgetto’s van de Voorhof? Of een paar mooie Goudse grachtjes met monumentale gouden eeuw panden voor het gehele Schieoevers terrein? Wat dacht u daarvan? Wij mij betreft verslepen we de Vermeertoren in ruil voor de Utrechtse Dom! Maar je kan ook nog denken aan het binnenhalen van de Rotterdamse kubuswoningen, de Kinderdijkse molens, de complete Jordaan, het Anne Frankhuis, etc, etc. We maken het allemaal Delfts. En dat in ruil voor bomenwijken, wippolders, TU-terreinen en nog meer. Er is te veel om op te noemen. Wat een geweldige stad kunnen we bouwen!!

Lijkt het u wat? Of gaat uw Delftse hart er niet sneller van kloppen?

De bladeren zijn de zonnepanelen van de waterlelie. Met de bladeren kan de plant genoeg energie opvangen om bloemen te maken. En dat is het belangrijkste, want een bloem is voortplanting, een bloem is sex.
Je ziet het overal om je heen gebeuren: de reusachtige bladeren van het groot hoefblad en de reuzeberenklauw schieten de grond uit. Dit is voor de natuur het seizoen om zonnepanelen te maken.

In de winter zie je die bladeren niet. Dan staat de zon laag en het grootste deel van de dag onder de horizon. In de winter heb je niets aan zonnepanelen.
Ik heb dat wel eens proberen uit te leggen aan mensen van GroenLinks. Dat ze in de winter hun Ipad en Iphone niet kunnen opladen met zonne-energie. En ook niet die idiote elektrische scooters en Segways van de toezichthouders. Dan raken de GroenLinksers geirriteerd. Ze vinden mijn benadering negatief.
Maar zo is het nu eenmaal met de natuur. De molenaar maalt het graan op dagen dat het waait. Op windstille dagen heeft-ie vrij.

Eerst dacht ik: dat komt omdat Hagenezen keurig opgevoed zijn en erg zuinig op hun fietsen. Delftenaren daarentegen zijn slordig en lui. Ze kwakken hun fiets het liefst zo dicht mogelijk bij het perron tegen een paal of een hekje.
In het centrum gebeurt hetzelfde. Laatst zag ik 3 hoogopgeleide jongedames op hun fiets naar de deur van de HEMA sprinten. Op het laatste moment besloten ze toch maar af te stappen en de fietsen tegen de dichtsbijzijnde gevel te gooien. De laatste 3 meter naar binnen bleken ze toch te kunnen lopen, zij het met zichtbare tegenzin.

Toen ik afgelopen week de Stadskrant las, begreep ik opeens dat het verschil tussen de Haagse en de Delftse fietsers te maken heeft met toezicht. In Den Haag worden foutgeparkeerde fietsen genadeloos losgeknipt en weggevoerd, als waren het actievoerders tegen kerncentrales. Hier in Delft hoopte de gemeente dat toezicht en het verwijderen van fietsen niet nodig was. Helaas: de Delftenaren gaan het niet uit zichzelf doen.
Vanaf 9 mei komen er twee nieuwe handhavers: daadkrachtige types, die niet de hele dag sigaretjes roken, koffie drinken en met hun smartphone staan te pielen. Ze zullen de mouwen opstropen en alle foutgeparkeerde fietsen gaan verwijderen.

U bent gewaarschuwd door

Vanaf Nieuwjaar hebben we een streng dieet gevolgd. We hebben ons aangemeld bij de sportschool en onze bodies met veel inspanning en zweet weer in superstrakke shape kunnen brengen. We hebben de tand des tijds verslagen. En nu durven we de confrontatie met de lezers aan.
Ik heb mijn benen geschoren en mijn rug laten harsen en mezelf aangemeld als levende etalagepop bij LongJohn Bodywear op de Oude Langedijk.
De ranke gestalte van Agneta is 60 meter verderop te bewonderen in de etalage van de Zardonni Lingerie Outlet Store.
Van de week nog 2 keertjes naar de zonnebank en we zijn er klaar voor.

Tot zaterdag,

Maar vorig jaar op een koude avond in maart ontmoette ik Mirjam. Ze was een van die vrijwilligers in oranje wegwerkershesjes, die de padden veilig de weg overzet op zoek naar een potje onveilige sex. Betoverd door haar glimlach en de sproetjes op haar wangen, slikte ik mijn cynisch commentaar in. We raakten aan de praat over koetjes, kalfjes en kikkers. En werd zo verliefd als een vroedmeesterpad op vrijersvoeten. De volgend avond ging ik weer, maar Mirjam was er niet.

In januari van dit jaar ben ik lid geworden van de KNNV; bij mijn aanmelding gaf ik nadrukkelijk op dat ik wilde helpen bij de paddentrek in maart. Ik ga vanmiddag nog even naar de kapper. En vanavond fris geschoren en met gepoetste tanden naar de Delftse Hout om padden te redden en Mirjam terug te vinden. De lente is het mooiste seizoen.

Ik kon ook geen enthousiasme bespeuren, of oprechte gein. Zowel bij de stoetdeelnemers als bij de enkeling die stond te kijken. Dat verhaal van “boven en onder de rivieren”, werd pijnlijk bewaarheid. Ik zag een vrouw met een buggy die in het oor van het kind fluisterde: “schrik maar niet, het is allemaal niet echt hoor!”.

Toch, voor diegene die ik nu tegen het hoofd stoot, vind ik, dat als we het dan toch doen, het carnaval in het westen een flinke boost nodig heeft.

Pe Daalemmer en Rooie Rinus, de twee leukste straatmuzikanten uit Groningen, deden dat ooit eens voor het noorden, want daar is (of was) het waarschijnlijk nog erger dan hier. Wij vertalen hun muzikale bijdrage in de eerste echte carnavalskraker uit Delft!  Met de hoop dat het rode karretje volgend jaar een trotse verenmeneer en wat meer bekijks krijgt! Daar gaat ie!

CARNAVAL IN ‘T WESTEN

Refrein:

Carnaval in ’t westen, dat viert men heel tevree

Van Den Haag naar Rotjeknor, iedereen doet mee

Van Zoetermeer tot Naaldwijk

Tot aan de Delftse stad

Iedereen

Iedereen gaat plat!

Ome Rieks die was ontslagen bij de Calvé

Hij zat maar steeds te klagen en hij was nooit tevree

Maar nou werd hij weer vrolijk met carnaval in ’t zicht

En zelfs bij dit refrein houdt hij zijn bek niet dicht

Refrein

De zoon van ome Rieks is buschauffeur in de stad

Als hij naar de Zuidpoort scheurt gaan alle fietsers plat

Laatst had hij één te pakken in de buurt van V&D

En alle mensen in de bus die zongen toen tevree

Refrein

Ome Rieks en tante Greta op de Sebastiaanbrug

Die moesten eens naar de stad toe en daarna ook weer terug

Ze stonden bij de Zuidpoort in hun dikke slee

Ome Rieks zei: hoe in hemelsnaam komen we bij de V&D?

Refrein

De zesde keer op Zuidpoort zei Greta tot haar man

Man dat is geen doen hier met dat omleidingsplan

Van al die domme pijlen raak ik danig in de war

Ik koop voortaan mijn pinda’s weer gewoon bij onze spar!

Moet gaan lukken, toch?