De volgende morgen kijk ik voor de zekerheid nog even in de grijze kliko. Er past nog wel een zak in, misschien zelfs twee. Hij hoeft pas volgende week aan de straatkant gezet te worden.
Dan valt me op dat de grijze kliko groter is dan de groene GFT-bak, die ernaast staat. Huh, gisteren  waren ze nog evengroot. Ik kijk over de heg in de tuin van de buren. Ook bij hen is de grijze kliko groter dan de groene.

In de avond werp ik nog een blik in de achtertuin. Die blik valt precies op de grijze kliko, die nu boven de schutting uittorent.  Ik begin me af te vragen of ik dat gevaarte ooit nog door het steegje naar de verzamelplek kan rijden. Ik ga even naar buiten en zie dat de container van de buren nu boven de heg uitkomt.
Twee huizen verderop zie ik ook iets boven de schutting uitsteken.Ik een zacht gezoem. Opeens zie ik de kliko nog een stukje groeien. Hij is nu bijna twee keer zo groot als de GFT-container. De deksel gaat langzaam omhoog en een blauwig licht schijnt uit de opening. Ik doe een stap achteruit en…..

De bladeren zijn de zonnepanelen van de waterlelie. Met de bladeren kan de plant genoeg energie opvangen om bloemen te maken. En dat is het belangrijkste, want een bloem is voortplanting, een bloem is sex.
Je ziet het overal om je heen gebeuren: de reusachtige bladeren van het groot hoefblad en de reuzeberenklauw schieten de grond uit. Dit is voor de natuur het seizoen om zonnepanelen te maken.

In de winter zie je die bladeren niet. Dan staat de zon laag en het grootste deel van de dag onder de horizon. In de winter heb je niets aan zonnepanelen.
Ik heb dat wel eens proberen uit te leggen aan mensen van GroenLinks. Dat ze in de winter hun Ipad en Iphone niet kunnen opladen met zonne-energie. En ook niet die idiote elektrische scooters en Segways van de toezichthouders. Dan raken de GroenLinksers geirriteerd. Ze vinden mijn benadering negatief.
Maar zo is het nu eenmaal met de natuur. De molenaar maalt het graan op dagen dat het waait. Op windstille dagen heeft-ie vrij.

Ik zit zelf te denken aan het gloednieuwe TV-spektakel op Witte donderdag: “The Passion”. Dat werd dit jaar voor het eerst opgevoerd in dat naar kaas en kaarsen stinkende Gouda. Dat kan veel beter in Delft. Ik zie het al voor me: Jody Bernal in de rol van Jezus en Roel van Velzen als Judas. Ik denk dat we Polle Eduard wel kunnen vragen voor de rol van Pontius Pilatus. Ik zal, wijzend op Jody Bernal, uit volle borst meebrullen: “Aan het kruis met hem.”

Als dat niet lukt, dan kunnen we misschien het wereldkampioenschap voetbal voor daklozen naar Delft halen. Dat haalt midden in de zomerse komkommertijd ook altijd het 8 uur journaal van de NOS.
En anders moeten we gewoon geduldig wachten op de volgende koninklijke begrafenis. Als Prinses Maxima, wegscheurend voor paparazzi, een noodlottig auto-ongeval krijgt, zal Delft graag een permanente gedenkplaats voor haar inrichten, naast het Vermeer-centrum. En misschien verslikt Koningin Beatrix zich tijdens het Kerstdiner. Een exquise amuse maakt een eind aan haar uitzichtloze regeerperiode en haalt de Delftse ondernemers uit de rode cijfers.

Vanaf Nieuwjaar hebben we een streng dieet gevolgd. We hebben ons aangemeld bij de sportschool en onze bodies met veel inspanning en zweet weer in superstrakke shape kunnen brengen. We hebben de tand des tijds verslagen. En nu durven we de confrontatie met de lezers aan.
Ik heb mijn benen geschoren en mijn rug laten harsen en mezelf aangemeld als levende etalagepop bij LongJohn Bodywear op de Oude Langedijk.
De ranke gestalte van Agneta is 60 meter verderop te bewonderen in de etalage van de Zardonni Lingerie Outlet Store.
Van de week nog 2 keertjes naar de zonnebank en we zijn er klaar voor.

Tot zaterdag,

‘s Nachts droom ik van Julian Assange in een koude politiecel. En ik droom over de twee Zweedse vrouwen, die teleurgesteld over Assanges sexuele prestaties en de opgelopen schimmelinfectie, een aanklacht indienden.
In mijn droom verstuur ik via de dropbox van OpenNu.nl geheime bezuinigingsplannen van B&W, rapporten over bijna-ongelukken in de Delftse kernreactor en het voorstel van minister Schultz van Hagen om de A4 toch maar niet door te trekken naar Schiedam.
Er komt een zwart busje mijn straat in rijden en met piepende banden stopt het stopt bij mij voor de deur. Er springen 4 mannen in witte pakken uit met bivakmutsen over hun hoofd. Er klinkt een luide knal als mijn voordeur wordt ingebeukt. En dan word ik gelukkig wakker.

Op de Phoenixstraat ligt het werk stil
de grote bouwmachines zijn gevloerd
dood en koud als mammoeten in het ijs
versteend als saurussen in de tijd

Delft onder een maagdelijk witte deken
de zonnestudio is gesloten
aan zonne-energie is groot gebrek
nu zonpanelen met sneeuw zijn bedekt

Onder alle ijs en sneeuw
spannen krokussen met tulpen samen
het gras voert iets in zijn schild
de lente komt eraan
zo voorspelt men in De Bilt.

Terwijl er geen kip loopt maar je toch dat sterke gevoel hebt dat je niet alleen bent, hoor je ineens een zwaar motorisch geluid in de verte. Het komt steeds dichterbij, wordt indringender en de hemel licht om de paar seconden oranje op. Wat is toch dit kabaal die de serene rust vlakbij deze dodenakker komt verstoren?

De verbazing is dan ook allergrootst als er niets minder dan een strooiwagen de hoek om komt zetten. Er schieten twee vragen door mijn hoofd.

1: Waarom wordt hier in vredesnaam gestrooid voor anderhalve man, een paardenkop en een lijkenwagen met winterbanden?

2: Heeft de gemeente dan toch een geheime strooizoutbron aangeboord waardoor wij in de zeer luxe positie zitten om zelfs dit Godverlaten stuk te bestrooien terwijl bijna heel Nederland zonder zit?

Graag wil ik hierbij de strooizoutcoördinator uitnodigen om uit te leggen waar we deze gulle doch onzinnige kerstgift aan te danken hebben.

- Kijk nou, de hele Hippolytusbuurt is zowat fluorescerend.
Beetje onwerkelijk ook zo met dat felle roze en de kerk op de achtergrond.
- Ja, erg ‘out of place’ wel.
Oh! En kijk die mannen eens staan. Ze wijzen nogal driftig naar iets.
- Ja, naar die vrouw met dat sexy witte pakje die daar op die verhoging staat.
Inderdaad en zij lacht en buigt zich nu ver naar voren.
- Verrek zeg. Ze neemt gewoon geld aan, zie je dat?!
Hmm, errug obscuur allemaal, vind je niet?
- Nogal ja. Weet niet waarom maar het doet me ineens aan Amsterdam denken.
Dat flitste net ook door mijn hoofd.

- Trouwens, op die plek stond vroeger toch altijd een oliebollenkraam?
Nu je het zegt…..

Die bestaan ook helemaal niet. De natuur heeft geen vergunning nodig.
Onder een groep bomen zie je wel eens zaailingen staan: kleine takjes of struikjes die pas één of twee jaar oud zijn. Het zijn nieuwe boompjes, die opgroeien in de schaduw van oude bomen.
Ik heb eens wat euro’s geïnvesteerd in een stevige spa en heb hier en daar wat van die miniboompjes uitgestoken. En ik heb ze geplant op een plek waar ze meer ruimte en licht hebben: het zandlichaam van de A4.

Het kost wat moeite, maar geen geld.
Het geeft een goed gevoel om de natuur een handje te helpen en het landschap te veranderen.
Toevallig is het nu ook de beste tijd om bomen te planten.
Ik roep andere guerilla-bomenplanters op om nu in actie te komen.
We hebben meer dan genoeg asfalt, maar kunnen nooit genoeg bomen hebben.

De vrouw van oud-minister Camiel Eurlings is zwanger van een tweeling (dat is hem dan wel gelukt).
Het kabinet Rutte is alweer demissionair en minister Maria van der Hoeven, van Verkeer en Economisch Herstel, is de wanhoop nabij.
Er lopen nog twee bezwaarprocedures bij de Raad van State tegen de aanleg van de A4. En de bouwketen bij Delft-Zuid zijn al twee keer in brand gestoken door anti-asfalt-actievoerders. Bij haar laatste werkbezoek moest minister van der Hoeven door de politie worden beveiligd tegen fanatieke vogelaars en natuurbeschermers. Het lijkt of het hele universum samenpant tegen de aanleg van de A4

In september 2014 sta ik weer op het zandlichaam en kijk in de richting van Schiedam. Vanachter de horizon in het zuidwesten zie ik dikke grijze wolken opduiken. Een uur later verdwijnen die wolken achter de tegenoverliggende horizon. Zo gaat dat al eeuwenlang in het Midden-Delfland. En zo zal dat nog eeuwenlang doorgaan, ook zonder de A4.

We varen via de Westvest naar de Kolk. I.v.m. de eeuwigdurende werkzaamheden aan de Sebastiaansbrug gaan we onder de Kapelbrug door naar de Lange Geer en Koornmarkt.
Bij de Wijnhaven neemt burgemeester Merkx de vlootschouw af. Agneta overhandigt haar het Delftblog-jubileumboek en een glaasje prosecco.
Daarna varen we verder via Voorstraat, Kolk en Oude Delft.
Ondanks het mooie weer valt de belangstelling tegen. De Partij voor het Fatsoen heeft de koopzondag afgeschaft en blote benen en buiken binnen de bebouwde kom verboden. De dagen van bikini’s en bodypainting lijken heel lang geleden.

We passeren het standbeeld van Stoelinga op de Binnenwatersloot en draaien de nieuwe Phoenixgracht op. Daar meren de deelnemende boten af. De zon, de prosecco en de inspanning worden mij te veel. De Phoenixstraat begint te draaien. Vanuit mijn middenrif komt een golf van misselijkheid omhoog en Agneta kijkt me meewarig aan….
Dan word ik wakker.

De gemiddelde Delftenaar had dan ook in recordtempo zóveel Beesies, dat er binnen een week een overbevolking ontstond. Dit gaf meteen een hoop extra onrust in onze stad, die momenteel toch al met genoeg problemen kampt om het overzicht enigszins te houden. Met een overpopulatie krioelende, kleurige rupsen zou het leed niet meer te overzien zijn.

Vorige week was er paniek alom want alle Delftse Beesies waren plotseling op.
Gerucht gaat echter dat Bas Verkerk zo bizar veel boodschappen voor de gemeente heeft gedaan en er op deze manier voor gezorgd heeft dat ze allemaal in één keer op waren. Zo, overlastprobleem weer opgelost. Slim plan van Dhr. Verkerk, zij het niet dat Stichting Wakker Dier aan de bel heeft getrokken en wilde weten wat de beste man met de Beesies heeft gedaan. De gemeente wil hier niets over loslaten en heeft alleen maar aangegeven dat er ‘op gepaste wijze ontdaan is van de Beesies.’

Om te voorkomen dat er mogelijke Beesie-onterende dingen gebeuren heeft AH naar aanleiding van dit incident iedereen dringend opgeroepen om na afloop van het WK zijn knuffels weer in te leveren zodat ze in goede handen komen. Hup Holland hup….

Goedemiddag, firma Avalex.

Ja, container 631 hier, ik zit vol.

Vol? Nu al weer? We hebben je eergisteren geleegd.

Kan wel zijn maar nu zit ik ECHT mudjevol.

Hmm, vreemd verhaal, volgens de vuilwegooicurves zou je hooguit driekwart vol moeten zitten en er kan notabene twintig keer zoveel in jou dan voorheen.

Kan wel zijn allemaal met die curves maar weet niet of je voetbal volgt? Nederland heeft tegen Kameroen gespeeld en de Bobotie resten puilen uit elke vuilniszak, schimmelen ook nog es als een gek en het stinkt een uur in de wind. Om maar te zwijgen van de overbevolking aan skottelbraai overblijfselen gemengd met druppelende bierblikjes.

Skottelbraai? Dat zijn toch van die dingen die ze in het Poptahof nogal veel hebben hangen, op het balkon dan?

Ja! En die blijken nu multifunctioneel tijdens het WK en voor het geval je het vergeten was….ik STA midden in het Poptahof…..dus of je even wilt komen en snel voordat er een vullus overstroming plaatsvindt.

*Zucht* Ok dan. Moet ook nog even wennen hoor aan dat ongeplande flexwerk.

Gut, ik krijg bijna medelijden. Schiet je ff op nu?!

S. herkende het meisje achter de balie en gaf haar het pasje om een strip af te laten boeken. “Neem maar nummer 3”, zei het meisje, “die heeft net nieuwe lampen.”
Ze ging nooit meer naar de Delftse Hout. Ze was daar te vaak lastig gevallen door opdringerige pubers. Die gasten hebben allemaal camera’s in hun mobieltjes en ze voelde er niets voor om in bikini op internet te verschijnen.

Achter de dichte deur deed ze haar jeans uit en ze stapte uit haar string. En haar BH hing ze aan een haakje. Ze wilde streeploos bruin worden voor de prins met de witte Porsche. Het mocht trouwens ook een witte Prius of witte Peugeot zijn; ze was niet heel erg kieskeurig in auto’s. Als hij maar ouder was en minstens een kop groter. En mooie tanden had en verzorgde nagels en niet teveel borsthaar. En niet naar shag rook of drank of zweet.

Na 15 min. bakken kleedde S. zich weer aan. Met een rood aangelopen hoofd van de warmte liep ze snel terug naar huis: als ze maar niemand tegenkwam en zeker niet die engerd. Thuisgekomen pakte ze een koud flesje water en klapte haar laptop open. Haar contactadvertentie was nu al 450 keer bekeken, maar er was nog geen enkele reactie in haar mailbox. Misschien moest ze toch die bikinifoto bij de advertentie plaatsen.