“Lege etalages zijn niet goed voor de stad en niet goed voor de winkeliers”, dat stelde de eigenaar van de winkelruimte op de hoek van de Breestraat en de Brabantse Turfmarkt (u weet wel, die van die woninginrichtingszaak). Deze winkelruimte stond al sinds april dit jaar leeg. En hij is zeker niet de enige. De uitstraling van een stad krijgt iets naargeestigs als een voormalige gezellige winkelstraat nu gedomineerd wordt door donkere aangapende leegheid, nog los van de aanzuigende werking van graffiti en zwerfvuil. Maar goed, veel winkels kunnen het ook niet meer redden tegen de booming business van het thuisshoppen en e-bayen. Toegegeven: ik maak me er zelf ook schuldig aan, ondanks het feit dat ik me erger aan de leegstand in ons Delftse stadje.

Lees verder »

Als je Delft zegt, zeg je: Kennisstad. Zeg je ook: “Creating History”. Zeg je: Delft: dé stad van de technische innovaties. Een sterke TU en aanverwante Hogescholen en een sterke technische infrastructuur. Een waar Science Centre, een Technologische Innovatie- en Industriële Biotech-Campus en volop ruimte voor jonge startende ondernemers met vernieuwende technische ideeën. Delft: dé spil in de technieksector van de metropool Zuid-Holland. Toch?

Lees verder »

Het jaagpad langs de Schie, en dan met name het jaagbruggetje, is onderwerp van discussie. Wat is er aan de hand? Eerst wat historie: Een door een paard “gejaagde” trekschuit was tot begin vorige eeuw een gebruikelijk transportmiddel op de Schie. Sterker nog: Nederland had zo tussen zestien- en achttienhonderd het uitgebreidste kanalennetwerk van de wereld (vanuit Delft waren er directe lijnen met Leiden, Den Haag, Rotterdam en Maassluis), speciaal aangelegd voor de trekschuit. Een prachtig exemplaar, de door Delftenaren gerestaureerde pakschuit “Nooit Gedacht”,  kunt u elke dag bewonderen (meestal) naast het Legermuseum.

Lees verder »

‘Aangezicht van ver‘

De Roos ontkiemt, ontspruit

Reeds lang, van jaren her

Als mooi gewas, en niet een kruid

     Een ‘aangezicht van ver’

-

Lees verder »

Beste Bas,

Uw budget is op. Het is bekend. U geeft niet meer uit. Ook dat is bekend. Eén van de schrikbarende gevolgen hiervan is minder bekend. De wipkippen populatie in Delft heeft u drastisch uitgedund! Ook denkt u niet aan vervangen. Vrolijk wippende kinderen zullen hierdoor uit het straatbeeld verdwijnen. Het knisper-knasperende geluid van de oude verroeste veren zal in de vergetelheid raken en het woord “wipkip” zal voor volgende generaties tot Banga-Banga lijstjes worden veroordeeld.

Lees verder »

Als je Delft binnenrijdt, met bijvoorbeeld verre vrienden of familie,  dan hoor ik regelmatig bewonderende  ooh’s en aah’s bij het passeren van de Irenetunnel. Dit door de aanblik van al het prachtige graffiti aldaar. Naast de bekende pulp van opgeschoten amateurs zie je schitterende wisselende afbeeldingen die je met gemak tot kunstwerkjes zou kunnen kwalificeren. Hier wordt het toegestaan, zelfs gestimuleerd, elders in de stad is het verboden. Mooi plekje toch voor het uiten van deze vorm van “art”?

Lees verder »

Kent u dat? Dat u in een andere stad bent aanbeland en dan onbewust op zoek bent naar iets dat naar Delft verwijst? En dan bedoel ik niet een namaak Delftsblauw tegeltje in een Amsterdamse souvenirwinkel, maar iets echt Delfts. Een naam, en plek, een kopie van Delfts bezit, of iets dergelijks. Wij als Delftbloggers zijn nieuwsgierig naar uw observaties in den vreemde en hopen dat u ze massaal met ons wilt delen.

Lees verder »

Enige Delftblogjes geleden werd u meegenomen in het vermeende zwijgen van Willem van Oranje tijdens zijn doodstrijd op de trappen van de Prinsenhof. Ondertussen wordt daar toch weer openlijk aan getwijfeld. Een aantal hooggeleerden van het Forensisch Medisch Expertisecentrum in Amsterdam schreven in de Volkskrant dat het onmogelijk is om “op slag” dood te zijn. Er resten ons altijd nog 10 seconden voordat we bewusteloos worden. En in deze 10 seconcen zou best nog wat gezegd kunnen worden. Om deze medische discussie, wel of niet waar, maar even te laten rusten moeten we het onderwerp misschien even iets verleggen naar de vermaarde uitspraak.

Lees verder »

Op 10 juli 1584 overleed Willem van Oranje. Na de uitgebreide reconstructie van de moord door ‘Erfgoed Delft’ en het EO-programma ‘Blauw Bloed’ weten we nu dat de Vader des Vadersland zwijgend stierf onder aan de trap. “Mijn God, mijn God, heb medelijden met mij met en met dit arme volk”, is later om politieke redenen bedacht. Koningin Beatrix zal niet verbaast zijn. Zij zei tijdens een gesprek met het Genootschap van Hoofdredacteuren al eens dat “de leugen regeert”.

Lees verder »

Een nieuw gebodsbord heeft zijn intrede gedaan in Delft. Een gebod over de omgang met duiven! Het gebod geldt voor het voeren van deze dieren op of aan de openbare weg. Het voeren zou namelijk duiven aantrekken en die kunnen dan weer zorgen voor overlast voor bewoners en de bezoekers van de stad. Nou zie ik her en der wel eens een roedeltje van die beesten zitten, vooral op de markt, maar om nou te zeggen: tjonge, tjonge, wat een plaag! Nee.

Lees verder »

Op de verjaardag van onze vorstin hingen ze er plotseling. Lantaarnpalen, bankjes, brugleuningen, standbeelden en ander straatmeubilair in onze binnenstad waren voorzien van een forse feestelijke oranje strik. Wie had het initiatief genomen tot deze feestelijke opsiering van Delft? Was het evenementenbureau van Herman Weijers hier verantwoordelijk voor? Herman is immers niks te beroerd om eens feestelijk uit te halen. Of had onze plaatselijke Oranjevereniging hier de hand in. Toch ook mensen die van een oranje feestje hadden. Misschien hadden enkele winkeliers, hofleveranciers wellicht, de oranje kriebels gekregen en waren spontaan met de strikken in de weer gegaan.

Lees verder »

Geachte burgemeester,

Ik wil u gaarne attent maken op het volgende:

Ik heb lang in uw stad gewoond. Ik heb altijd gemeend me voor uw prachtige stad in te moeten zetten. Weliswaar bescheiden, maar ik mag toch wel stellen dat ik heb bijgedragen om uw sfeerrijke Delft op de wereldkaart  te zetten. En dat ver voor uw leiderschap. Ik heb mijn best gedaan de Delftse skyline tot aan de verste uithoeken van onze wereldbol op een ansichtkaart te krijgen. En dat is aardig gelukt!

Lees verder »

Je kunt in Delft de ‘Amerikanische Sektor nicht verlassen’, es gibt überhaupt kein Amerikanischen Sektor. Deze foto maakte ik niet in Berlijn. Ik ben nooit in Berlijn geweest: ik maakte deze foto gewoon in Delft.

Lees verder »

Als ik ‘s ochtends naar het station loop voor mijn gratis krantje, passeer ik het portret van Onze Lieve Vrouwe van het Westerkwartier. Vroeger was dat een beetje ordinaire dame, maar kort geleden kreeg ze een face-lift. Nu straalt ze onbevlekt in het voorjaarslicht en beschermt de bewoners van het Westerkwartier tegen onheil.

Lees verder »

Bij Stadsradio Delft doet men regelmatig een klein onderzoek onder de lezers van hun site. Zo zagen we in één van de laatste polls van onze lokale omroep dat ruim 80 procent van de bezoekers van de site een voorstander is van de komst van het Glazen Huis. Dat klopt aardig met wat we daarover lazen in onze lokale bladen. Nu wil onze lokale omroep graag weten wat je favoriete terras is op de Beestenmarkt. Ook ik zit graag op een zonovergoten terras van dit plein. Maar ik heb geen favoriet plekje. De ene keer heb ik zin in een heerlijk stukje appeltaart, de andere keer wil een lekker Belgisch biertje, dan weer een verrukkelijk broodje en soms kom ik alleen voor het uitzicht. Ik ga voor variatie. Maar heb jij wel een favoriet plekje, dan kun je hier je stem uitbrengen.

Lees verder »