Delftblog.nl » Delft Detail

Delft Detail 19 – Huidenhandel

Anton — Sat, 04 Sep 2010 08:56:00 +0000

Een Delftenaar geeft zich niet zo maar gewonnen. Hij verkoopt zijn huid duur. Dat geldt voor een ruwe, dichtbehaarde huid, zoals die van ondergetekende maar ook voor het zachte perzikhuidje, dat Barbara Steeg van Moeder Natuur meekreeg.

In Delft kom je veel typen huid tegen: lelieblank, zonnebankbruin tot aan de bijna zwarte teint van Afrikaanse Delftenaren. Vermeer zou zijn ogen uitkijken en kleuren te kort komen.
Sommige mensen laten hun huid graag zien en versieren zichzelf met tatoeages. Anderen kiezen ervoor om zich van top tot teen te bedekken. Moet allemaal kunnen.

Ergens in Delft vond ik een gevelsteentje, getiteld “de huidehandel”.
Waar bevindt zich dit steentje?
Terwijl jullie de oplossing zoeken, ga ik een beer schieten. Hopelijk lukt dat snel, want ik heb de huid namelijk al verkocht.

Delft Detail 18 – Acoleyen?

Agneta — Wed, 28 Jul 2010 16:00:44 +0000

Het weet wat met deze Acoleyen en er zijn blijkbaar maarliefst drie te vinden in Delft en ze zijn nog verguld ook.

Ik ben daarentegen totaal niet verguld. Neen, daar bedoel ik natuurlijk niet het met een vliesje van goud bekleed zijn mee maar dat ik gewoon allerminst blij ben. Waarom? Omdat deze Acoleyen mij bezig houden en hoofdbrekens veroorzaken. Want hoe ik ook zoek, in alle hoeken en gaten in de grote zoekmachines en andere digitale archieven, ik er maar niet achterkom wat deze mysterieuze Acoleyen te betekenen hebben.

Wie o wie kan mij helpen dit raadsel te ontrafelen?
Wat of wie zijn deze III vergulde Acoleyen? En als u toch bezig bent, kunt u misschien meteen vertellen waar dit is.

Delft Detail 17 – In gesprek

Anton — Mon, 05 Jul 2010 17:28:23 +0000

Wie heeft er nog een telefoon met een snoer?
Wie heeft er nog een ouderwetse hoorn aan zijn telefoon met zo’n spiraalsnoer dat altijd in de war raakte?

Ergens in Delft kun je nog een ouderwetse telefoonhoorn met een snoer vinden. Het is een windwijzer, zoals de haan op de kerktoren. In vroeger tijden, toen er nog geen buienradar was en Erwin Krol nog geboren moest worden, keken de Delftenaren naar de windwijzer. En vervolgens gingen ze een half uur met elkaar in gesprek over het te-verwachten-weer. Daar hadden ze alle tijd voor. Ze hoefden niet te twitteren en werden nooit gebeld door callcenters.
Waar in Delft vind je deze windwijzer uit de tijd dat er nog geen ringtones klonken ?

Delft Detail 16 – Gedenksteen

Anton — Tue, 04 May 2010 18:38:24 +0000

Het is nog altijd wennen. De Antonie van Leeuwenhoeksingel bestaat niet meer. Mijn illustere naamgenoot, uitvinder van de microscoop, wordt niet langer geëerd met een eigen straat in Delft. Gelukkig zijn er nog wel andere gedenktekens voor van Leeuwenhoek.
In het Kalverbos staat een vreemd draaiend monument, betaald door de Gist. En in de Oude Kerk kun je, als je goed zoekt, het graf van van Leeuwenhoek nog vinden.
Wat verder uit het centrum is een tegeltableau ingemetseld in een muur, gewijd aan Antonie van Leeuwehoek en de ontdekking die hem beroemd maakte. Waar hangt dit gedenkteken ?

Delft Detail 15 – Gij zult niet zondigen!

Agneta — Thu, 22 Apr 2010 22:05:07 +0000

De winter is eindelijk voorbij en we hebben weer véél te lang binnengezeten met de kachel op tig en de zelfgebreide bedsokken aan terwijl het buiten aardedonker was en je het gevoel begon te krijgen dat je al minstens een jaar in Alaska aan het bivakkeren was. Het is klaar, afgelopen en dat ooooh zo lekkere voorjaarsgevoel begint weer door je bloedbaan te gieren. Je wilt naar buiten! Flaneren over de Beestenmarkt of over een vage Delftse boulevard. Je koppie snakt ernaar om pigment op te bouwen en heeft NU zonlicht nodig. Je achterwerk wil niks liever dan verkleven met die terrasstoel terwijl je smaakpapillen schreeuwen om een biertje en een portie Rotterdamse bitterballen.
Na een paar biertjes gaat er een zo’n heerlijke buzz door je hoofd en je wordt lacherig, flirterig en bronstig van al het Delftse schoon wat voorbij loopt. Je hebt zin om gruwelijk te gaan zondigen en al die opgekropte wintergevoelens eruit te gooien.

Dit gevelbord zou je bijna op andere gedachten brengen en je acuut weer uit je heerlijke roes halen. Degene in deze stoel zal vooral preken dat je je in het gareel dient te houden en niet mag zondigen. Nou, die heeft het echt niet begrepen dan. Laat de zomer maar komen!

Waar hangt dit bord eigenlijk?

Delft Detail 14 – Belastingzaken

Anton — Wed, 10 Mar 2010 13:41:54 +0000

Oei, het is al weer half maart. En dat is al bijna 1 april.
Hoogste tijd om aan de belastingaangifte te beginnen.
Gelukkig gaat dat heel snel. Een formulier downloaden en daarbij aanvinken, dat de gegevens, die de belastingdienst al heeft opgezocht, ingevuld mogen worden. Even in de jaaropgave checken of alles klopt. Kopje koffie erbij en de laatste lege vakjes invullen. Binnen 10 minuten klaar
Vroeger was het veel ingewikkelder. Dan moest je naar een adviseur met je hele papierwinkel. Tegen een redelijke vergoeding vulde hij (was helaas altijd een man) dan je belastingformulier in. Meestal kreeg je dan in augustus wel een paar honderd gulden terug en kon je een extra weekje vakantie boeken.
Dit glas-in-lood-raam herinnert aan die tijd van guldens en aftrekposten.
Maar waar is het te vinden ?

Delft Detail 13 – Geld

Anton — Thu, 18 Feb 2010 07:00:40 +0000

Delftblog levert nog altijd niets op.
Er heeft zich nog geen van-het-geld-bulkende lijsttrekker gemeld, die de voorpagina wil huren. Ondertussen gaan de kosten zoals gewoonlijk voor de baten uit.

Huur en onderhoud van de webserver; de sjieke, maar dure domeinnaam; de prijzige aankleding van het Delftblog-promotieteam (Marlies Dekkers) en al de rosé, die de dames wegklokten. Het bloggen maakt mij ook dorstig en sommige Delftbloggers grijpen wel eens naar dure, inspiratiebevorderende geestverruimers.

Kortom, we zijn platzak en hebben cash nodig. Daarom meldde ik me afgelopen week bij de Stadsleenbanck. Met een doortimmerd businessplan en aanbevelingsbrief van onze jonge, blonde cultuurwethouder, heb ik een startkrediet kunnen lospeuteren.

En het levert ook nog een aardig puzzeltje op: waar bevindt zich de ingang van de Stadsleenbanck ?

Delft Detail 12 – Pijn

Sjonnie — Fri, 29 Jan 2010 11:59:40 +0000

Ik zag het natuurlijk mijlenver aankomen, maar als het dan ineens voor je deur staat komt het toch nog onverwachts. Mijn vrouw is ervandoor. We hebben de ‘feestdagen’ nog samen doorgebracht, maar eigenlijk was het één grote leugen van gezelligheid. Maar dit blog is eigenlijk niet bedoeld voor het luchten van mijn hart.

We moeten door met het dagelijkse leven, al kijk je soms ineens heel anders tegen de wereld aan. Zo liep ik gisteren langs dit bord. Ik moet er ondertussen zo’n 1000 keer onderdoor gelopen zijn, zonder het ooit één blik waardig te hebben gekeurd. ‘Tegen alle pijn’ beloofd het en ik kijk naar binnen. Ik zie een paar vrouwen bezig met hun werkzaamheden, maar ik betwijfel of dat op dit moment is wat ik nodig heb. Hoogstens als tijdelijke afleiding. En daar komt bij: het bordje heeft het over poeders, tabletten en cachets. Cachets, ik heb zelfs geen flauw benul wat dat dan wel weer mag zijn. De Dikke van Dale heeft het over ‘het karakter van iets bijzonders’ of ‘distinctie’ maar dat kan ik in deze context niet met elkaar rijmen.

Ach, mijn pijn is ook niet met een poedertje te verhelpen. Laat staan met een tablet of een cachet. Ik loop verder en kom bij de Koepoortbrug. Ik overzie de Schie en mijn leven en neem een besluit. Ik klim op de rand en spring eraf… in gedachten.

Wie kan mij trouwens vertellen waar dit bordje hangt, wat er tegenwoordig op dit adres gebeurt en/of wat in hemelsnaam cachets zijn?

Uw aller

Delft Detail 11 – Spermabank?

Sjonnie — Tue, 15 Dec 2009 23:01:17 +0000

Delft is niet alleen interessant op straatniveau, maar ook als je je hoofd schuin omhoog houdt en de moeite neemt om iets hoger te kijken, kom je soms de meest tot de verbeelding sprekende zaken tegen. Uithangborden, gevels, klokken, schilderingen en andere versiersels, bij voorkeur uit een ver verleden waarvan niemand de precieze herkomst nog weet.

Zo liep ik deze week door het centrum en viel mijn oog op deze gevelversiering. Mijn eerste gedachte was dat hier vroeger wellicht een spermabank gezeten moet hebben, al kon ik mij niet voorstellen dat deze primaire levensbehoefte al zo lang in onze binnenstad te vinden zou kunnen zijn. Tegenwoordig zit er in ieder geval een kapper op dit adres en dat doet de vrees opkomen dat ze daar de oude, overgebleven handel gebruiken als gel. Ik ben allang blij dat ik hier m’n haar niet laat doen.

Maar nee, de werkelijkheid is zoals gewoonlijk weer een stuk minder spannend. Als ik de hoek van de straat bereik en zie waar ik terecht gekomen ben vallen alle puzzelstukjes logisch in elkaar en begrijp ik dat deze zaadhandel hier vroeger heel gebruikelijk was. Iemand enig idee waar dit stukje Delftse historie te vinden is?

Uw aller

Delft Detail 10 – Vitamientjes

Sjonnie — Fri, 13 Nov 2009 23:01:02 +0000

Herfst. Guur weer, regen en altijd wind tegen. En alsof dat nog niet genoeg is spoelt daar elk jaar ook nog ‘s een griepgolf overheen. Een Mexicaanse deze keer. Dus met een extra poncho en de sombrero ver over de oren getrokken op bed blijven liggen en het proberen uit te zieken met zoveel mogelijk tequila.

Maar onze voorouders hadden andere middelen om de griep te bestrijden. Niks Tamiflu of andere vaccins die maar ongewenste bijverschijnselen kunnen opleveren, maar gewoon zoveel mogelijk weerstand opbouwen. Levertraan was wat dat betreft wondermiddel nummer één, maar dat schijnt een vervelende bijsmaak te hebben. Ik ben gelukkig van een generatie die deze ellende bespaart is gebleven. Nee, dan vitamine C. Sinaasappelen en kiwi’s staan erom bekend maar vooral paprika’s staan er bol van.

Dat de sinaasappel in dit verband toch het meest populair is geworden zal wel komen door z’n smaak en de mogelijkheid het vruchtvlees eenvoudig om te zetten in vloeibare vorm. Dat laatste is natuurlijk wel zo prettig als je ziek te bed ligt en geen behoefte hebt aan vast voedsel. Dat moet ook de firma C. Polak Gzn. uit Groningen gedacht hebben toen ze besloten om de Ranja (‘uit sinaasappelen geperst’) op de markt te brengen. ‘Bestaat het nog?’ vraag ik me af. De muurschildering met reclame voor het product in ieder geval wel. Deze is nog steeds ergens in Delft te bewonderen en herinnert ons er nog dagelijks aan dat er niks boven een gezonde weerstand gaat. Maar waar bevindt zich deze voor-oorlogse muurschildering?

Ik wens diegenen die momenteel aan het uitzieken zijn beterschap en voor al diegenen die vooralsnog aan de griepgolf zijn ontkomen hoop ik dat dat zo blijven mag en zeg ik: laat u niet prikken, vitaminen slikken!

Uw aller

Delft Detail 9 – Schild

Anton — Tue, 27 Oct 2009 11:38:58 +0000

In een stad met zo’n lange en rijke historie als Delft vind je veel oude gebouwen die opgeleukt zijn met Latijnse spreuken. Die versieringen stammen uit de tijd dat de inwoners van Delft behoorlijk wat Latijn spraken.

Men kwam regelmatig in de kerk, waar Latijn toen nog de voertaal was. En als wetenschapper telde je pas mee wanneer je publiceerde in het Latijn. Toen dit schild aan een Delftse gevel gehangen werd, wisten veel Delftenaren nog wel wat de woorden onder het schild betekenen. Als je vandaag de dag aan een willekeurige voorbijganger vraagt of hij een paar Latijnse woordjes kent, zal hij niet veel verder komen dan vagina, cannabis of influenza.

“Inspice et cautus eris” staat er op het schild en dat betekent zoveel als: “Aanschouw uzelf en u zult op uw hoede zijn.”
Ik beken met schaamrood op de kaken dat ik het ook in Wikipedia heb opgezocht.
Waar bevindt zich dit schild ?

Delft Detail 8 – Koningsgraf

Sjonnie — Fri, 25 Sep 2009 10:36:37 +0000

Onlangs gingen er stemmen op in Delft om de Koninklijke Grafkelders voor het publiek te openen. Onzin natuurlijk, want wie zit er nou te wachten op een paar kisten in een bedompte, enge ruimte waar je je kont nauwelijks kunt keren? Voor diegenen die er liggen is het ook geen pretje om er constant aan herinnert te moeten worden dat ze hun hele leven in dienst hebben gesteld van het gewone volk en dat ze ook na hun dood door ditzelfde klootjesvolk moeten worden lastig gevallen.

Dat het ook anders kan bewijst de Franse koning Lodewijk XVII. Die ligt gewoon open en bloot onder de Delftse hemel te rusten en hoeft niet bang te zijn voor fans of groupies. Het is niet eens een officiële begraafplaats en als je het niet weet kun je z’n graf op 10 meter afstand voorbij wandelen zonder iets van z’n aanwezigheid te merken. Dat open en bloot moet u echter ook weer niet al te letterlijk nemen. Ze hebben hem wel degelijk aan de verkeerde kant van het gras gelegd en voor alle zekerheid er een steen bovenop geplaatst. Er zijn zelfs hekken omheen gezet met Franse lelies, maar ook die zijn vanaf de weg niet zo gemakkelijk te zien.

Mijn vragen zijn simpel: waar ligt deze koning begraven en hoe is hij in Delft terecht gekomen?

Uw aller

Delft Detail 7 – Swastika?

Sjonnie — Sat, 05 Sep 2009 08:23:03 +0000

Over het algemeen ben ik bijzonder trots op Delft en neem ik vrienden en bekenden van buiten de stad onbezorgd overal mee naartoe. Maar er is één plek die ik bij een rondleiding liever mijdt. Elke keer zie ik verbaasde blikken en moet ik weer uitleggen dat deze paaltjes onschuldiger zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.

Maar echt uitleggen kan ik het niet. Want hoe functioneel deze paaltjes in een grijs verleden ook geweest mogen zijn, tegenwoordig is hun bestaansrecht enkel gebaseerd op het feit dat er een scheidslijn wordt aangegeven tussen… tja, tussen wat eigenlijk? Plein of niet plein, dat is de vraag. Maar hoe moeilijk is het om de paaltjes te vervangen door nieuwe exemplaren die niet gelijk een associatie oproepen met een periode in onze geschiedenis die diepe wonden heeft achter gelaten? Ik weet dat de swastika een symbool is die ook op een positieve manier kan worden uitgelegd. In Oosterse religies wordt het symbool als heilig beschouwd, al wordt ook daar een links gerichte swastika (zoals ze hier in Delft staan) soms als kwaadaardig gezien.

Ik pleit derhalve voor de vervanging van deze paaltjes. Maar waar staan ze en wie kan vertellen wat hun oorspronkelijke functie was? En de belangrijkste vraag: waarom staan ze er nog steeds?

Uw aller

Delft Detail 6 – Fietsenstalling

Anton — Sun, 09 Aug 2009 13:58:46 +0000

Overal in Delft zie je fietsen. In grote groepen bij elkaar, zoals op het station of bij de C1000 op het Bastiaansplein. Soms in kleine groepjes tegen de gevel van een studentenhuis. En er staan ook veel fietsen alleen, met een ketting vastgeklonken aan een boom of een lantaarnpaal.

Ik fantaseer weleens over de eigenaar van de fiets. Is het een inwoner van Delft of iemand van buiten de stad? Is het een huisvrouw of een studente Industrieel Ontwerpen? Heeft ze donker, blond of rood haar? Zal ik even een paar minuten wachten tot ze naar buiten komt en de fiets weer van het slot haalt?

Na het weekend zie je soms fietsen aan een brug of lantaarnpaal bungelen, het werk van baldadige jeugd. In de binnenstad zag ik een fiets op een heel vreemde plek hangen: in een vlaggenstandaard aan de gevel. Het is ook maar een halve fiets. Voordat hij aan de gevel werd gehangen is de fiets eerst heel mooi opgeknapt. Het frame is versierd met stukjes Delfts Blauw aardewerk en blauw getint glas. In de koplamp zie ik het meisje met de parel van Vermeer.

Waar bevindt zich deze originele gevelversiering?

Delft Detail 5 – Pipo de Clown

Sjonnie — Tue, 21 Jul 2009 08:24:34 +0000

Genoeg uithangborden en gevels in Delft, maar af en toe kom je er eentje tegen die de wenkbrauwen doen fronsen. Pipo de Clown en Mammaloe? Wat is hun link met Delft? En zijn er nog mensen die weten wie deze TV-helden werkelijk waren? Op de plaats van dit uithangbord is er ook een speciale parkeerplaats ingericht voor het ezeltje Nonononono (een ‘no’ meer of minder, daar wil ik vanaf zijn). Het ezeltje is echter in geen velden of wegen te bekennen en ook Pipo en zijn vrouw zijn er even niet. Jammer, want ik had ze graag gevraagd waarom ze nou juist voor Delft hadden gekozen. Maar waar in Delft kunnen we dit uithangbord vinden?

Uw aller