U hebt het vast allemaal gevolgd, het verplaatsen van de Bagijnetoren voor de aanleg van de spoortunnel. Zo opgepakt, 20 meter verplaatst en straks zo weer terug gezet op zijn oude plek. Molen de Roos moet vervolgens een metertje omhoog. Hup, tillen we even op en klaar! Ik vind het bijzonder fascinerend. Het was nog wel een beetje een gedoe, maar over een paar jaar zijn de verplaatsingstechnieken ongetwijfeld véél verder ontwikkeld.

Lees verder »

Laatst was ik in Den Haag, bij het Centraal Station. Het is daar ook een bouwput, net als in Delft. Maar er is één groot verschil: de fietsen staan allemaal keurig netjes gestald in de officiële fietsenstallingen. Er staat geen enkele fiets tegen een paal, een bouwhek of een gevel.

Lees verder »

Het peleton laat Delft links liggen. Vorig jaar raasde de Ronde van Italië door Pijnacker, maar sloeg linksaf en ging via Rotterdam naar de Italiaanse zon. Een paar maanden later startte de Tour in Rotterdam en ook toen bleef Delft buiten beeld. Jammer want bij het station ligt een steile kuitenbreker, een uitdaging voor klimmers in het peleton.

Lees verder »

Voor het station, waar het twee jaar geleden nog Houttuinen heette, staat een kraan. Een enorme kraan. Dat is niet zomaar een kraan. Het is de Geldkraan. En die Geldkraan staat wagenwijd open.

Lees verder »

Nieuwe mijlpalen zijn bereikt met de Spoorzone staat in de krant en er is meer duidelijkheid. Wow, nóg meer?! Dat is een héél fijn bericht want duidelijkheid gaat toch boven alles. Het zijn mijlpalen die het resultaat zijn van optimalisaties, wijzigingen en versnellende maatregelen in de planning. Optimale versnellingen klinkt als muziek in de (sp)oren. Misschien dan toch niet gedoemd tot nog meer vertraging.

Lees verder »

Het nieuws over de Spoorzone wisselt nogal. Inmiddels is men twee jaar achter op de planning. Dat is vooral voor omwonenden, zakenmensen en winkeliers in de buurt van de werkzaamheden erg frustrerend. Men klaagt over de communicatie vanuit het Spoorzone Project. Voor die mensen heb ik een tip.

Lees verder »

Vijftienduizend fietsers moeten zich vanaf morgen dagelijks ergens anders langs, onderdoor of overheen wurmen. De Abtswoudse tunnel, jarenlang het fietserswalhalla, is dan voor de duur van twee jaar afgesloten. En met een beetje normale bouwvertraging wel drie jaar. Twee alternatieve stromen: de Kruithuisweg of de Irenetunnel.

Lees verder »

Je zou denken dat de gemeente Delft zich iets zou aantrekken van de wapenspreuk van de Oranjes. Maar helaas, van handhaven is weinig te merken bij het station. Bordjes ophangen met daarop ‘verboden fietsen te plaatsen’ is één ding, maar dat verbod handhaven lijkt een onmogelijke taak.

Lees verder »

Na een heel belachelijk lange uitrustvakantie zit ik in de trein vanaf Schiphol, op weg terug naar Delft. Ik ben pas bij Leiden, maar mijn gedachten zijn al voorbij Rijswijk. Ik verheug me op het beeld wat ik al jaren vanuit de trein zie, en wat voor mij echt thuiskomen is.

Lees verder »

Afgelopen week dacht ik opeens aan pepernoten.
Niet schrikken, ze liggen nog niet in de winkels. Dat duurt nog toch eind september. Ik moest denken aan de pepernoten van de spoortunnel. Bij zo’n groot bouwproject horen nu eenmaal pepernoten

Lees verder »

Mocht je fiets op donderdag 15 juli nog steeds in de stalling staan aan de voorzijde van het station, dan krijg je te maken met een typisch gevalletje pech. Vanaf deze dag gaat dit fietsparkeerdek, zoals ze het zo mooi noemen, officieel dicht en dienen de stalen rossen tientallen meters verderop geparkeerd te worden aan het Laantje van Mater.

Lees verder »

Bijna dertig jaar geleden zong de Delftse band Div: “Heet, heet, hitte, heetheet. Wat heet hitte.”
Het liedje “Sa-ha-ra” werd nooit een hit.
Nog langer geleden zong iemand anders over Brandend zand: de hitte van de middagzon doet de lucht boven de vlakte trillen.

Lees verder »

Afgelopen weekend is er begonnen met het inbouwen van de enorme damwanden langs het spoor. Een technisch ingewikkeld proces waarin zulke moeilijke termen worden gebruikt dat ik de moeite niet eens ga nemen om het proberen te snappen, laat staan uit te leggen. Het was een bak herrie van jewelste en mensen met een trilfetisj zijn stevig aan hun trekken gekomen.

Lees verder »

Onze Agneta gaf wethouder Anne Koning een ongenadige trap na. Maar dat kan Anne zelf ook. Bij haar afscheid laat zij een trap na, een trap voor de Delftse bevolking.
Het is eigenlijk wel een aardig gebaar.

Lees verder »

‘Als je je fiets nou 200 meter verderop in de fietsenstalling zet, dan wordt het niet zo’n zooitje.’
‘Maar het is toch al een zooitje?’
Tegen die logica van de bebrilde jongedame kan ik niet op. Ik draai me om en loop hoofdschuddend en zuchtend weg. Het is nog altijd een enorme wirwar van fietsen rond het station.

Lees verder »