De Markt lijkt te zijn veranderd in een woonwagenkamp. Ik zie een viertal wagens en denk eerst nog even dat Hotel de Emauspoort z’n wagens hier heeft neergezet of dat Pipo de Clown en z’n familie nou toch echt gearriveerd zijn. Stoere mannen zijn bezig met het opzetten van twee tenten. Een kleintje en één ter grote van een halve circustent.

Er is meer aan de hand. De jaarlijkse Gipsy Road Show blijkt weer in Delft te zijn neergestreken en is hier letterlijk z’n tenten aan het opzetten. Het komende weekend dus veel zigeunermuziek en dat komt mooi uit, want het beloofd een mooi nazomers weekend te worden.

‘s Zaterdags ga ik kijken bij Tabor en Basily en vooral die laatste band maakt veel indruk. De muziek is te typeren als Gypsy Jazz, waar elk van de 7 bandleden, afgezien van de 3 slaggitaristen, afwisselend de solo voor z’n rekening neemt. Met name de violist en de sologitarist zijn bevlogen bandleden. Maar ook de contrabas en de drummer (die mijns inziens verbazingwekkend veel op Ronald Koeman lijkt) weten te imponeren.

In de kleine tent kun je tussen de optredens door een expositie bekijken van een 11-tal levensgrote foto’s die een kijkje gunnen in het leven van de zigeuners.

Op zondagmiddag zie ik alleen nog La Manouche. Twee mannen met gitaar die de hele tent op z’n kop weten te zetten. Vrouwen dansen, kinderen zijn vrolijk en zelfs de meeste mannen klappen schuchter mee. Tussen de sets door speelt buiten Mini Taraf de Hollande typische zigeunermuziek en de broodjes beenham en bier vinden gretig aftrek.

Zoals een aan- en afkondiger het mooi verwoorde: ze staan er dan misschien om bekend dat ze je kinderen meenemen of de was van je waslijn halen, maar muziek maken kunnen ze. En zo is het. Als ik terug naar huis loop voel ik onwillekeurig toch aan m’n broekzak. Maar gelukkig, m’n portemonnee zit er nog.

Uw aller