In de krant stond dat er een man op de Hippolytusbuurt met zijn vorkheftruck een prullenbak een kusje heeft gegeven waarna een fiets omkukelde en door een poging de boel te redden, hij ook nog van schrik tegen twee panden aanreed. Shit happens. De inleiding van het verhaal sloeg nergens op. Delft is een mooie stad. Maar als je er vreemd bent en er moet werken, valt oriënteren soms helemaal niet mee. Wat heeft oriënteren in Delft nou in Godsnaam te maken met een buitenstaander die met zijn ijzeren gevaarte per ongeluk tegen zo’n kreng aanrijdt? Alsof iedere Delftenaar wel elke prullenbak kent!
De titel van het artikel: “Even de weg kwijt”, sprak me wel aan en behalve dat ik meteen moest denken aan iedereen die straks van narigheid niet meer weet hoe hij ergens moet komen n.a.v. de twaalf jaar durende Spoortunnelsoap, kwam het in me op dat er een hoop mensen echt de weg kwijt zijn. Verkeersdeelnemers in de binnenstad kunnen namelijk uiterst asociaal zijn en doen soms maar wat zonder rekening te houden met hun Delftse medemens.
Om te beginnen is de eerste “Boulevard” al aanleiding tot een hoop ergernis. Ik heb het hier over de Burgwal Boulevard. Prachtig mooi opnieuw aangelegd met hippe plantenbakken in het midden en ruimte tot fietsparkeren. Alleen lijkt het nu zoveel op een boulevard dat mensen denken dat ze er mogen flaneren (op weg naar de terazza’s op de Beestenmarkt) en vergeten dat het in werkelijkheid een rijbaan voor auto’s en fietsers is! Leuk hoor om zo’n St. Tropez effect te creëren maar levensgevaarlijk als je vanaf de Oude Langendijk de hoek omgaat en bijna de wekelijkse rollator wandeltocht om zeep helpt.
Voetgangers in de Barbarasteeg zijn in het algemeen bijna allemaal familie van Jules de Korte. Ok, het is ook een smalle kolere steeg met een nauwelijks zichtbare stoep van vijftien centimeter maar BLIJF dan ook op die stoep. Want mensen, de rest is fietspad! De fietsbel maakt standaard overuren als ik er doorheen cross. Krijg je van die suffe “huh” blikken. Buitenlanders kunnen het misschien niet helpen en kennen het begrip fietspad niet eens (Oh yes! Bicycle path), maar Delftenaren zouden toch echt beter moeten weten.
Zo rij ik laatst op mijn fietsje door de Peperstraat (en nog helemaal beduusd dat Goris ter ziele was), komt er ineens een auto vanaf de Koornmarkt de straat ingescheurd, terwijl dat helemaal niet mag. Lig ik daar bijna in de rondvaartboot tussen de uiterst verbaasde toeristen. En Kees Cabrio gewoon strak vooruit kijken achter zijn zonnebril.
Dit waren nog maar slechts een paar voorbeeldjes gegrepen uit ons Delftse verkeersleed. Tuurlijk kunnen we nog uren doormekkeren. Tot slot nog een gratis tip. Wil je snel naar het Westerkwartier vanaf het station? Met de auto kan je hééél makkelijk door de fietstunnel. Heel verantwoord en boze fietsers gegarandeerd. 
