Voor de tweede keer deze week stapte S. de zonnebank binnen. Ze kon natuurlijk in haar eigen tuintje zonnen, maar dan werd ze zeker begluurd door die engerd aan de overkant. Die deed dan de gordijnen dicht, maar net niet helemaal en haalde waarschijnlijk zijn verrekijker tevoorschijn om haar rondingen van dichtbij te beloeren. Brrrrr.

S. herkende het meisje achter de balie en gaf haar het pasje om een strip af te laten boeken. “Neem maar nummer 3”, zei het meisje, “die heeft net nieuwe lampen.”
Ze ging nooit meer naar de Delftse Hout. Ze was daar te vaak lastig gevallen door opdringerige pubers. Die gasten hebben allemaal camera’s in hun mobieltjes en ze voelde er niets voor om in bikini op internet te verschijnen.

Achter de dichte deur deed ze haar jeans uit en ze stapte uit haar string. En haar BH hing ze aan een haakje. Ze wilde streeploos bruin worden voor de prins met de witte Porsche. Het mocht trouwens ook een witte Prius of witte Peugeot zijn; ze was niet heel erg kieskeurig in auto’s. Als hij maar ouder was en minstens een kop groter. En mooie tanden had en verzorgde nagels en niet teveel borsthaar. En niet naar shag rook of drank of zweet.

Na 15 min. bakken kleedde S. zich weer aan. Met een rood aangelopen hoofd van de warmte liep ze snel terug naar huis: als ze maar niemand tegenkwam en zeker niet die engerd. Thuisgekomen pakte ze een koud flesje water en klapte haar laptop open. Haar contactadvertentie was nu al 450 keer bekeken, maar er was nog geen enkele reactie in haar mailbox. Misschien moest ze toch die bikinifoto bij de advertentie plaatsen.