Zit ik afgelopen zaterdag tegen middernacht een fantastische blog in elkaar te draaien, plop, valt de stroom ineens uit. Zijn de stoppen misschien doorgeslagen? Nee, want ik ben noch boos noch opgewonden dus dat kan het toch echt niet zijn. Een in het duister tastende sluipsessie van PC naar voordeur leert mij dat het buiten net zo donker is als binnen. Wat is hier aan de hand? Een ordinaire stroomstoring of is er echt rampspoed?
Rampspoed?! Woorden als rampeninstructies en noodpakket flitsen door mijn hoofd. Wat houden die rampeninstructies eigenlijk in en waarom heb ik eigenlijk dat noodpakket met radio op batterijen, waarschuwingsfluitje, waxinelichtjes en lucifers niet meer in de meterkast liggen? Oh ja, de Duracell’s zijn inmiddels opgebruikt aan andere zaken (beperkt houdbaar helaas), de radio heb ik aan het buurjongetje gegeven voor Sinterklaas, het waarschuwingsfluitje gebruikt als geintje bij de laatste Feyenoord – Ajax wedstrijd en de waxinelichtjes zijn samen met de lucifers gesneuveld bij de laatste séance. Stom, stom!
Een buurttwitter op mijn mobieltje redt mij van verdere paniek en bericht dat het inderdaad om een stroomstoring gaat veroorzaakt door een brand in een hoogspanningsstation. Bovendien is het zogenaamde gemeentelijk beleidsteam bij elkaar inclusief burgemeester, gemeentelijke- en hulpdiensten. Vol vertrouwen in “het team” ga ik gewapend met een sleutelhanger met LED lampje op zoek in de donkere koelkast naar een fles wijn.
