We schreven al eerder over de Dirk Costerflat. De woonkolos werd gepimpt: opgeleukt met dichtregels van de naamgever.
Afgelopen maand was de flat weer in het nieuws. De bewoners worden regelmatig geconfronteerd met springers, mensen die uitgerekend hun flat uitkiezen om een eind aan hun leven te maken.
Dat went nooit: iedere keer is het weer een schok om zoiets treurigs als zelfmoord mee te maken.

Ik heb zitten denken over een oplossing. Misschien helpt het als de liften een slot krijgen. Alleen bewoners van de flat krijgen een sleutel van de lift. Onbevoegden kunnen alleen nog maar met de trap naar de hoogste verdieping.
Potentiële zelfmoordenaars zullen vele minuten moeten traplopen en misschien brengt deze extra bedenktijd hen op andere ideeën.
Degenen, die na 3 of 4 etages opgeven, zullen hun tragische voornemen niet doorzetten. Ze kiezen voor de makkelijke uitweg en lopen terug naar beneden. Ze zullen ook deze mislukking op een andere manier moeten verwerken.

De doorzetters komen uiteindelijk hijgend en met bonzend hart boven. Dat bonkende hart is een teken van leven en zal ze op hun schreden doen terugkeren. De doorzetters zullen ook de andere tegenslagen in het leven aankunnen.