“Zeg Sjaak, weet jij waar dit buizennest voor is? Ziet er echt antiek uit zeg.”
“Nee, geen idee Kees. Ik kom hier net een paar bundels draden tegen die al 30 jaar ten strengste verboden zijn.”
“Hmmm, kijk even op de registratielijst wat dat moet zijn.”
“Staat er niet op. Na 3 weken graven staat trouwens 85% niet op de lijst.”
“Ach, knip maar door joh. In het ergste geval zit het Westerkwartier weer een week zonder licht.”

De eerste graafwerkzaamheden zijn amper begonnen voor de aanleg van de Spoortunnel en het is nu al smullen want men komt de meest onmogelijke mazen van draden, buizen en kabels tegen. Een echt registratieplan schijnt niet te bestaan dus de boel zal op de bonnefooi bekeken worden. Deze ondergrondse missie is wel een uitdaging voor onze cable guys.

Het artikel in de krant hierover zegt: De bedoeling is dat alle eigenaren van de kabels en leidingen zelf zorgdragen voor het verleggen van hun materiaal. Ik zie het al helemaal voor me dat alle huis cq bedrijfseigenaren in een straal van 500 meter rondlopen op de bouwplaats en naarstig aan de slag gaan om hun eigen zooi te verleggen. De ene “doet-het-zelf” want die is best handig (dat zeg ik, Gamma) en de ander huurt een gepensioneerde elektricien in om het te doen. Ondertussen staat het oorspronkelijke uitvoerdersteam toe te kijken hoe de zwerm mensen bezig is hun bouwput te vernaggelen.

Natuurlijk is dat niet de bedoeling want: Volgens de gemeente zijn of worden hiertoe in overleg met de aannemer plannen gemaakt. Nou ja, da’s makkelijk dan en wordt het gewoon voor je gedaan. En dan maar hopen dat je niet de rekening krijgt voor andermans kabels. Je huis zal vroeger een bedrijf zijn geweest waarvan nog allemaal ouwe meuk verborgen ligt. Kan een duur geintje worden. Wel goed voor de werkverschaffing want er is al minstens één persoon nodig om dit allemaal bij te houden.

Over het registreren is gelukkig wel nagedacht: Om te voorkomen dat de uitvoerders straks het spoor totaal bijster zijn, krijgt elke kabel een eigen nummer.  Zo komt er dan toch een registratielijst. Weliswaar met alleen nummers maar goed, beter iets dan niets. Kunnen we in elk geval zeggen dat er “iets” op papier staat. Wel een leuke woordspeling trouwens “het spoor bijster zijn”. De spoortunnelsoap is amper begonnen en we zijn nu al de draad kwijt.  Hopelijk vinden ze nog een verdwaalde, ouderwetse, werkende geldkraan onder de grond.