Delft is vlak. Je kunt er geen punten voor de bolletjestrui verdienen. Hoewel, in de TU-wijk ligt een aardig hellinkje: het dak van de bibliotheek. Het schuin oplopende dak is met gras begroeid en hardstikke multifunctioneel.

In de zomer kunnen de studenten in het zonnetje op het gras studeren, of languit luieren. Even de neus uit de boeken en weg van het beeldscherm de frisse lucht in. ‘s Winters is het bij voldoende sneeuw een mooie helling om sleetje te rijden. En het is ook mijn favoriete plekje om heuveltraining te doen.

Afgelopen week kon ik helaas de helling niet meer op. De hele bieb is omsingeld door hekken en kleine graafmachientjes happen het groene gras weg. Teleurgesteld liep ik een stukje verder en toen viel mijn oog op het Mekelwegpark. Eindelijk zijn daar de hekken weg. Er zijn nieuwe paden aangelegd en wat kunstmatige heuveltjes. Dat is een mooi alternatief. Ik heb het plantsoentje een paar keer doorkruist, soms over het pad, soms over het jonge gras. De Mekelweg is er op vooruitgegaan, groen in plaats van parkeerplaatsen.

Ik hoop dat het dak van de bibliotheek weer gauw klaar is. Ik kan haast niet wachten om weer te trainen op het enige stukje gras in Delft dat gegarandeerd vrij is van hondepoep.