Na de verkiezingen van 3 maart zullen wij, Delftse mannen, afscheid moeten nemen van wethouder Lian Merkx. Dat is jammer, Lian Merkx is waarschijnlijk de aantrekkelijkste vrouw, die het in Nederland tot wethouder heeft gebracht. Waar zij glimlachend binnenstapt, breekt het ijs en gaan opeens de zaken niet meer voor het meisje.
Ik betrap mezelf erop dat ik via Google afbeeldingen van haar zoek. Ik zwijmel bij haar Facebook en maak een twitteraccount aan om haar volgeling te kunnen worden. In de krant zoek ik of ze misschien ergens een tentoonstelling komt openen. En afgelopen zomer vergat ik terstond Ricky Koole, toen die door Delfts mooiste werd aangekondigd.

Er is, zeggen de
spiegels in het land.
Geen mooiere
wethouder dan Lian.
Gebeeldhouwd door begeerte
uit een groot brok charme.
Nauwelijks verholen verleiding.
Verblikkend verblozend verlangen.

Op 3 maart kan ik mijn stem nog aan haar schenken. Zelfs op plaats 30 op de lijst van STIP, is zij de enige die boven het Delftse maaiveld uitsteekt. Na 3 maart heb ik nog maar één vurige wens.
Lian, word lid van een serieuze politieke partij en kom over 15 jaar terug als eerste vrouwelijke burgemeester van Delft. Ik zal mijn grijze haren verven en mijn buikje inhouden. Ik ga er alles aan doen om dan in de gemeenteraad te komen. En in de raadszaal, waar jij de voorzittershamer mag hanteren, vergaderen wij nog lang en gelukkig.