Wat een gekkenhuis is het toch elk jaar weer rondom de feestdagen. Het begint vlak na de zomer al een soort van onrustig te worden. In oktober kom je terug van een late zonvakantie, pakt je zooi uit en gaat de eerste levensbehoeften halen bij de AH. Al rijdend met je karretje spot je ze. De zakken kruid, – en pepernoten liggen je alweer aan te gapen. In een ander gangpad staat een mevrouw met een blad oh zo lekkere gevulde speculaas die je beslist moet proeven.
Doe toch es normaal zeg. Je zit nog te hopen op een nazomertje en ondertussen wordt je meteen herinnerd aan de donkere decemberdagen die er nog lang niet zijn. Spontane winterdepressies doemen op. En dat terwijl de after sun nog actief gebruikt wordt. Het wordt steeds zotter. In oktober schuiven de eerste banketstaven van relaties alweer binnen op je werk. Dan zijn we tenminste de hoos voor. Hoos? Schei toch uit met die hoos, ik heb geen zin om twee maanden lang verplicht die mierzoete geur op te snuiven.
Vroeg in november hebben de eerste winkels hun Sint mp3tjes al op staan. Je zult er maar een maandlang naar moeten luisteren. Dan mag je van geluk spreken als je parttimer bent. En met de Sint liedjes alleen ben je er natuurlijk niet. Meteen daarna krijg je Mariah Scary met “All i want for Christmas is youuuuuuuu”
Heeft het ook effect allemaal? Ik vrees van wel en al wil je het niet, het is onontkoombaar. Tijdens een uurtje Veste blijkt het niet te vermijden tenzij je je ogen, oren en neus dichthoudt. Lopend door de Hema of V&D waar snerpende kinderstemmen klinken door de speakers, bots je eerst tegen een pallet chocoladeletters op. Bijkomend in het volgende pad sta je ineens tussen de kerstspullen. Kerst? Aaaaargh! Polsstokspringend over de tafel kerstkaarten bij de uitgang verlaat je het pand. Als je dan eindelijk buiten weer lucht hebt, bereikt een bekende geur je neusgaten….JA, de oliebollenkraam natuurlijk! Goh, ook even kijken waar ik vuurwerk kan bestellen dan maar. Ik trek het ff niet meer hoor. Fijn feestkwartaal.
