Ligt het aan mij of is het ras ‘Jongere Delftenaar’ aan devaluatie onderhevig? Lopend met mijn honden in het Westplantsoen. Meer vuilnis naast als ín de daarvoor bestemde bakken. De schooljeugd van het aanpalende Sint Stanislascollege heeft de preservatie van de enkele stukjes groen die Delft nog rijk is blijkbaar niet al te hoog op de prioriteitenlijst.

Enfin, schakelen we over naar het voordringen. In winkels, in de bibliotheek, de apotheek (“Ik wilde dit alleen even afgeven”) et cetera. U kent de types vast wel. Altijd haast. Een tip: ga eerder van huis. En wat te denken van het mobiele telefoneergedrag? Die dingen lijken bij de Jeugd van Tegenwoordig versmolten aan rechter- of linkeroor. En niet even het fatsoen om ‘beleefd’ op te hangen als ze ergens als klant aan een balie verschijnen. Waarom? Het gesprek met Pietje die buiten op hem/haar staat te wachten (!) is belangrijker. Gesprekken vaak gelardeerd met populair ‘streetslang’ zoals fokking, vet en laterz. Op weg naar mijn werk. Jongeren die hun net naar binnen geklotste energydrinkblikje zonder te kijken over de schouder op de grond gooien vergezeld van het lege chipszakje (schijf van vijf?).

Soms snap ik mijn mede-Delftenaren gewoon niet meer. Maakt mij dat een oude sok, een zeurpiet eerste klas? Misschien, maar mijn dochters komen nog steeds thuis met hun jaszakken vol met bewaarde papiertjes (voor als er even niet meteen een vuilnisbak in de buurt is..). Dat hebben we hen zo geleerd en daar houden ze zich aan. Is dat nou zo moeilijk? Vaak heb ik het idee dat de Ouders van Tegenwoordig niet meer weten waar hun kroost zich ophoudt. Groepjes kids die lethargisch rondhangen op straat. En de gesprekjes met stemverheffing. Vaak met toevoeging van het woord ‘kanker’. “Zo man, ik heb nog kankerveel huiswerk. Daar heb ik echt geen kanker zin in.” Uitbannen! Water en brood! Strafkamp! Monden uitwassen met zoutzuur! Bij mijn vriendenteam bij het voetbal wordt misbruik van dit woord zwaar gesanctioneerd. Vervagende normen en waarden. Ja, maar we moeten niet al te somber zijn. Natuurlijk zijn er ook jongeren die WEL opstaan voor ouderen in de bus, WEL normaal doen in de bioscoop, WEL hun mobieltje uitdoen als je ze dat vriendelijk vraagt en NIET in elke zin tien scheldwoorden verpakken. Maar wellicht kom ik die te weinig tegen.
Enfin, ik ijver voor BEWUST sociaal in plaats van ONBEWUST ASOCIAAL. Inderdaad, wat ‘vroeger’ zo gewoon leek…