Midden op de Molslaan stoot Henk me aan. “Moet je dat zien”, zegt hij en wijs op twee mannen voor ons.  Ze lopen hand in hand. “Homo”, concludeert hij direct. “Hoe weet jij dat nu? Ik zie alleen twee mannen die hand in hand lopen”, antwoord ik. “Dat bedoel ik. Dat doen alleen homo’s”, weet hij.  “Ik zie elke zondag elf mannen hand in hand met een kind het voetbalveld oplopen. Wat zijn dat dan?” vraag ik.  “Dat zijn voetballers”, repliceert hij.  “Maar ze zijn nog veel meer. Ze zijn zoon, vader, buurman, echtgenoot en misschien ook wel homo. Dat kun je niet zien”, vervolg ik.  “Ik bedoel er niets mee”, verdedigt hij zich, “maar ik denk toch dat het homo’s zijn”.  “Ik zie alleen twee mannen die hand in hand lopen”, houd ik vol. “Je moet gewoon kijken naar wat je ziet”, ga ik verder.  “Kijken naar wat je ziet! Je lijkt Cruijff wel”, lacht hij.  “Er zit ook veel wijsheid in voetbal”, besluit ik.  Henk lacht. Zijn bulderlach galmt over de gracht. Hij grijpt mijn hand en hand in hand lopen we verder. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat achter ons een vrouw haar vriendin aanstoot en op ons wijst.