De meerkoeten, eenden, zwanenfamilie en een enkele fuut peddelen al dan niet bedelend overdag door de lege grachten. Verlaten door de verdronken waterlelies ziet alles er grauw uit. Zeker ‘s avonds, nu de winterlampjes boven de grachten nog niet zijn ontstoken. Een adempauze? Niet aan het Noordeinde, het afvalputje van de binnenstad. Waar banken, koelkasten, stoelen, blikjes, flessen… enfin, van alles en nog wat, dagelijks door de ophaaldienst te water voor de afsluitbalk wordt weggehaald. Achter die balk is zelfs de autoband die het fundament vormde voor het meerkoetennest weg – waarheen? Geen watervogel die het weet of interesseert. Onbekommerd pikken zij een kroosje mee. Of dobberen naar de toeschouwers, hopend dat deze hun boterhammen eens zonder plastic zak het water in strooien.