Ook ik ben even naar het gezelligste festival van Delft geweest. Drie dames uit Zweden, wie blijft daar nou voor thuis? Het begon met een ingewikkeld verhaal waarom ze te laat begonnen met hun optreden. Iets over uren in de auto, vertrekkend vanuit Denemarken en last van de wegwerkzaamheden in Duitsland. Heel goed, geef de Duitsers maar weer de schuld.

Baskery heette de band. Drie zusjes met een fantastisch geluid. Ze wisten zelf ook niet goed hoe ze het moesten noemen: Alternative Country, Americana (maar we komen niet eens uit Amerika) dus hadden ze zelf maar de term ‘Alternative Crap’ bedacht. Nou, crap was het zeker niet. Vooral de middelste zus maakte indruk door tegelijkertijd de drums, de banjo en de mondharmonica voor haar rekening te nemen. En ze zong er af en toe ook nog bij! Daar staken de contrabas en de acoustische gitaar van de andere twee zusjes toch wat magertjes bij af. Maar helaas vanwege het verlate begin, duurde de optreden korter dan gepland en waren ze alweer weg voordat de stemming er goed en wel inzat.

Daarna heb ik nog even naar De Staat gekeken, maar dat kon me niet echt boeien. En dat terwijl ik over het algemeen toch wel te vinden ben voor gitaarbandjes. Hun liedjes wisten dwars door me heen te waaien en mij onberoerd achter te laten. Nee, dan toch maar even naar huis om wat te eten.

Na het eten weer terug voor Bertolf en Boris. Aangezien ik van Bertolf een CD in m’n bezit heb (For life) waren de verwachtingen hoog gespannen. En die werden dan ook braaf ingelost. Geen hoogstaand optreden, maar gewoon goeie muziek waar je zo af en toe lekker mee mee kunt bleren. Als ik dat thuis doe begint de hond te janken en m’n vrouw krijgt agressieve neigingen, maar hier kan ik dat gewoon straffeloos doen aangezien ik het harde geluid toch niet weet te overstemmen.

Nee, dan Boris. Hier had ik al zo mijn bedenkingen bij en ook die verwachtingen werden moeiteloos ingelost. Niet mijn muziek. Het zou swingend moeten zijn, maar ik krijg er alleen maar vluchtneigingen van. En daar heb ik dan ook al vrij snel aan toegegeven.

Al met al toch een geslaagd festival voor mij. Twee geweldige optredens, goeie sfeer en lekker weer. Opmerkelijke observaties waren er ook in de vorm van een opvallend uitgedoste Indisch ogende man (lange gele jas, groene bril en constant in beweging). Mijn complimenten voor zijn energie en inzet. Verder de opvullings-act tussen Bertolf en Boris in de vorm van een Groningse jongleur (Marco Bonisimo???). Ik was in eerste instantie wat sceptisch, maar deze man kon toch een aardig stukje jongleren. En dan was er natuurlijk nog die bus met die vreemde naam op de zijkant: Wereld Natuurbestrijdingsfonds. Pardon? Dat moet toch zeker een geintje zijn?

Achteraf hoorde ik dat de Mexicaanse band Panteón Rococó een groot feest moet zijn geweest. Maar ja, toen had ik het festival al een tijdje verlaten. Misschien dat Agneta ons daar meer over weet te vertellen?

Uw aller