Sebastiaan Brugwachter zou je het beste kunnen associëren met een rustig type die gepaard gaat met een (meestal) heldere, gezonde doch kritische blik. Het soms niet helder zijn komt omdat onze Sebas een warmhartige Bourgondiër is die lekker van het leven geniet en een goed glas wijn als een uitdaging ziet. Ondanks het feit dat deze rustige rots het leuk kan brengen, kan hij met zijn creatieve en scherpzinnige schrijfgeest best moordend overkomen. Trek het u vooral niet persoonlijk aan. Beter woorden dan daden in dit geval! Zijn motto? “Een dag niet in Delft is een dag niet geleefd.”

Geboren in Hof van Delft als dochter van Henry en Wilhelmina Park is ze er erg trots op dat er een heel park naar haar vernoemd is, al is ze zich er terdege van bewust dat het park al heel wat langer bestaat dan zijzelf. Dat haar neusgaten bijna weggebrand zijn door de geur van Gistfabriek neemt ze op de koop toe. Wie een eigen park heeft moet nou eenmaal pijn lijden. Agneet vond dat Delft nog wel een weblog kon gebruiken en heeft zich dus in dit Delftblog avontuur gestort. Columns vindt ze stiekem het leukst maar vooral belangrijk is gewoon lekker ongezouten je ding schrijven. Haar motto? “Delft rulezzzz!”

Een rasechte geboren en getogen Delvenaar en een man met een missie. “Always on the run” past zeer goed in zijn profielschets. Wel in de positieve zin van het woord natuurlijk want vluchten uit Delft kan allang niet meer. Hij is te verknocht. Al hardlopend verkent Anton alle uithoeken en gaten van Delft en zal ons over plekken kunnen vertellen waar de gemiddelde Delftenaar nog nooit in zijn of haar leven is geweest. Ooit stond hij bekend als uitvinder van zijn zelfgefabriceerde microscoop. Dat komt mooi uit want hier op Delftblog zal hij al schrijvend de dingen haarfijn onder de loep leggen. Zijn motto? “Hardlopers zijn Delftlopers.”

Olof Sint is een goedgelovig heerschap. Ietwat grijzend bij de slapen, maar zeker niet slaapverwekkend. Op dit blog zal hij geregeld op humoristische wijze trachten iemand de Zwarte Piet toe te spelen. Het huis van Olof is een na-oorlogse vesting op loopafstand van een riant zwembad. Thuis bij de heer Sint zwaaien beesten en vrouwen de scepter. Blaffende bloggers bijten niet? Dan geloof je niet in de Sint…
Zijn motto: “Delft everyday keeps the doctor away!”

Deze jongste bediende heeft een zeer wijdse blik op onze nooit saaie stad en is van alle markten thuis. Haar oren en ogen zijn bijzonder goed ontwikkeld en er is weinig dat haar vizier ontgaat. Zij ziet tijdens haar dagelijkse rit door de stad veel lief en leed en heeft bovendien een muzikale neus voor het opsporen van Delfts talent. Met haar vlotte babbel ontfutselt ze veel nuttige informatie bij Delftenaren. Dit alles omgezet in schrift zal de Delftbloghorizon zienderogen verbreden. Haar motto? “Doe maar Delfts, dan doe je al gek genoeg.”

Volder van der Gracht is niet geboren in Delft, maar met zo’n naam moet je uiteindelijk wel hier terecht komen.Volder is onze welingelichte kring, onze anonieme bron. Een echte insider, die weet wat en wie er speelt. Hij is niet links, niet rechts, maar hij is aan de bal en houdt zijn oren gespitst. Als anderen rood aanlopen, houdt hij het hoofd koel. Hij voelt als eerste nattigheid, maar verlaat als laatste het zinkende schip. Zijn motto? “Er is geen Delftenaar zo bleu of er zit wel een luchtje aan.”

Jesse Plaats is geen geboren en getogen Delftenaar, maar weet al wel veertig jaar waar Abraham de Delftse mosterd haalt. Hoewel naar Delft gekomen om te werken, woont hij hier nu alleen nog om te recreëren. Hij doet dat met overgave.
Jesse heeft geen blauw bloed, maar Delft zit wel in al zijn bloedvaten en verveelt hem nooit. Dat is makkelijk zat. Zijn motto is immers “Wie Delft zat is, is het leven zat.”